Која раса кучиња е најпаметна? Што покажа експериментот со над 500 кученца

Научниците 13 години споредувале пет раси во обид да одгледаат „суперкуче“. Резултатите зависеле од задачата, а експериментот открил колку се важни првите недели од животот на кученцето.

Во четириесеттите години на минатиот век, на фарма во американската сојузна држава Мејн, научниците отвориле истражувачки центар наречен „Школа за кучиња“. Сакале да утврдат дали со селективно размножување можат да одгледаат исклучително интелигентно куче. Во текот на 13 години го следеле развојот на повеќе од 500 кученца од пет раси: кокер шпаниел, бигл, шетландски овчар, басенџи и островлакнест фокстериер, пишува Би-би-си.

Која раса била најдобра на тестовите?

Од петтата недела кученцата добивале задачи со кои истражувачите проверувале како учат и како реагираат во различни ситуации. Во еден тест барале храна во лавиринт. Во друг, научниците им ја задавале истата задача повеќепати за да видат колку брзо напредуваат. Одделни раси се покажале подобри во одделни задачи. Меѓу петте испитувани раси, ниту една немала најдобри резултати на сите тестови

И темпераментот зависел од ситуацијата. Басенџиите, на пример, покажувале страв во непознати ситуации, а при средби со други кучиња биле самоуверени. За истражувачите Џон Пол Скот и Џон Фулер, ваквите разлики биле важни и за пошироката расправа за наследноста. Проектот бил финансиран со надеж дека ќе ја поткрепи евгеничката претпоставка оти со внимателен избор на родители може да се создаде единка со збир од „најдобри“ особини. Скот и Фулер посочиле дека вредноста на една особина зависи од околностите. Храброто куче може да се соочи со опасноста, а претпазливото може прво да ја забележи.


Зошто се важни првите 12 недели?

Во најсуровиот дел од експериментот, научниците одгледувале дел од кученцата во изолација, без контакт со луѓе или со други кучиња. Со менување на времетраењето на изолацијата, утврдиле дека периодот меѓу четвртата и дванаесеттата недела е особено важен за социјализацијата. Кученцата што во тој период воспоставиле контакт со човек или со друго куче можеле да развијат вообичаено социјално однесување. Кај оние што останале изолирани подолго, последиците биле многу поизразени. Овој наод за раниот развој станал едно од најтрајните наследства на „Школата за кучиња“.

е-Трн да боцка во твојот инбокс