Митот за Џеси Џејмс како заштитник на сиромашните и јужњачки Робин Худ претставува една од најтрајните книжевни и медиумски конструкции во американската популарна култура. Историската реалност на неговите вооружени грабежи низ Мисури покажува дека ниту еден долар од украдениот плен никогаш не завршил кај сиромашните земјоделци. Наместо тоа, евтините романи за десет центи и политичкиот печат свесно го редизајнираа бруталниот разбојник во романтичен народен херој.
Џеси Џејмс ја започна криминалната активност непосредно по Американската граѓанска војна, трениран во бруталните герилски единици на Вилијам Квантрил и „Крвавиот Бил“ Андерсон. Неговата трансформација од обичен одметник во политички симбол започна кога уредникот на весникот „Канзас Сити Тајмс“, Џон Њуман Едвардс, започна систематска медиумска кампања. Едвардс беше поранешен офицер на Конфедерацијата кој преку уводници и памфлети го прикажуваше Џејмс како непокорен борец против северњачките банки и железници. Џејмс самиот испраќаше писма до весниците, напишани со внимателно одбран патетичен јазик, тврдејќи дека е принуден на грабежи бидејќи властите не му дозволуваат мирно да живее.
Вистинската експлозија на легендата се случи преку таканаречените „романи за десет центи“ (dime novels), печатени на евтина хартија и масовно дистрибуирани низ САД кон крајот на 19 век. Издавачките куќи како „Стрит енд Смит“ и автори како Ричард Фокс отпечатија стотици измислени авантури во кои Џејмс спасува вдовици од иселување, плаќа хипотеки со сопствени пари и пука само во самоодбрана. Овие евтини четива беа целосна фикција напишана во канцеларии во Њујорк од автори кои никогаш не стапнале во Мисури. Публиката доби романтична приказна за благороден одметник, додека реалните жртви на неговата банда, невооружени банкарски службеници и патници во возови, беа целосно избришани од книжевниот наратив.
Кога Роберт Форд го застрела Џејмс во грб на 3 април 1882 година во Сент Џозеф, книжевната индустрија веднаш профитираше од мотивот на предавство. Насловот на баладите и евтините драми кои го жигосаа Форд како „кукавица“ директно го зацементираа Џејмс како маченик на американскиот Див Запад. Оваа фабрикувана слика подоцна се прелеа во раната холивудска кинематографија, оставајќи зад себе културен феномен каде што пазарниот успех на евтината забавна литература трајно го потисна историскиот факт.
