Магдоносот е едно од најчесто користените зачински растенија во домашните градини, но истовремено и едно од најбавните за ‘ртење. Вообичаено, на семето му се потребни од 10 до 21 ден за да никне, што често ги обесхрабрува градинарите.
Причината за ова бавно ‘ртење лежи во природната структура на семето. Тоа е обвиткано со слој од есенцијални масла кои го штитат од гниење и штетници, но истовремено го отежнуваат продирањето на влагата – клучен фактор за започнување на процесот на ‘ртење.
Сепак, постојат едноставни техники кои можат значително да го забрзаат овој процес и да го направат магдоносот многу побрз за одгледување.
Еден од најпознатите методи е кратко натопување на семето во благ алкохолен раствор. Се подготвува со една лажичка вотка во чаша топла вода, а семето се остава да стои околу 15 минути. Овој процес помага да се разгради заштитниот слој од масла, по што семето се плакне и се завиткува во влажна крпа. Доколку се остави на топло место, првите знаци на активирање може да се појават веќе по неколку часа.
За оние кои сакаат природна алтернатива, постои и метод со топла вода. Семето се потопува во вода загреана на околу 45–50 степени и се остава околу два часа, со повремена промена на водата. И овој процес постепено го отстранува заштитниот слој и го забрзува ‘ртењето.
Откако семето ќе се активира, правилната сеидба е клучна за успешен раст. Почвата треба да биде растресита, лесно влажна и без тврда кора, а семето се сее плитко – до еден сантиметар длабочина. По сеидбата, се препорачува лесно покривање со хумус или тресет за задржување на влагата.
Магдоносот најдобро успева на сончеви локации со плодна почва. При подготовка на градината, важно е да се избегнуваат парцели каде претходно се одгледувале растенија од исто семејство, како морков, копар или коријандер, поради ризик од заеднички болести и исцрпување на почвата.
Со правилна подготовка, магдоносот може да добие идеални услови за брзо и рамномерно ‘ртење, а првите зелени изданоци да се појават многу порано од вообичаеното.
