Германскиот авиопревозник Lufthansa објави дека ја затвора својата подружница CityLine, со што стотици вработени остануваат без работа. Одлуката доаѓа во момент кога пилотите и кабинскиот персонал веќе се во штрајк. Синдикатите реагираа жестоко, оценувајќи ја одлуката како „отворена војна против сопствените вработени“.
Раководството на компанијата соопшти дека одлуката е донесена поради зголемените трошоци, особено поради поскапувањето на авионското гориво, како и поради притисокот од штрајковите. Финансискиот директор Тил Штрејхерт изјави дека затворањето било планирано, но дека морало да се забрза за да се избегнат дополнителни загуби.
Со оваа одлука, 27 авиони кои главно опслужувале линии во Германија и Европа ќе бидат повлечени од употреба.
Синдикатот на кабински персонал UFO остро ја осуди одлуката. Нивниот претставник Хари Јегер изјави дека компанијата покажала „шокантен степен на безобѕирност“. Дополнителен гнев предизвика фактот што Lufthansa најави дека нема да преговара директно со синдикатите, туку со работничките совети.
Покрај UFO, во спорот е вклучен и синдикатот на пилоти Cockpit.
Барања на пилотите и спор околу платите
Пилотите бараат поголеми уплати во третиот столб на пензискиот систем. Од Lufthansa го одбиваат ова барање, тврдејќи дека нивниот модел веќе е еден од најповолните во индустријата.
Според податоците почетната плата на пилотите е околу 90.000 евра годишно, аискусните капетани можат да заработат и до 300.000 евра.
Штрајковите веќе имаат сериозни последици врз воздушниот сообраќај, со стотици откажани летови секојдневно. Ситуацијата дополнително ја усложнува кризата со цените на горивото, која го погодува целиот европски авио-сектор. Иронично, кризата се случува во неделата кога Lufthansa требаше да одбележи 100 години постоење.
Компанијата најави дека од следната недела ќе започне разговори за „социјалната иднина“ на вработените, но без директно учество на синдикатите, што дополнително ги зголемува тензиите. Затворањето на CityLine е уште еден сигнал дека европската авио-индустрија се наоѓа под силен притисок – од растечките трошоци, енергетската криза и работничките незадоволства.
Овој потег не е изолиран случај, туку дел од пошироките турбуленции во европскиот транспортен сектор. Комбинацијата од скапо гориво, геополитички тензии и синдикални спорови создава нестабилна средина во која компаниите носат драстични одлуки. Прашањето што останува е дали ова е почеток на поширока реорганизација во индустријата или на уште подлабока криза.
