Не фрлајте пари на слепо: Кои спецификации навистина значат при избор на прочистувач на воздух

Квадратурата од кутијата честопати доведува во заблуда, а вистинската мерка за ефикасност е CADR бројката и дебелината на јаглениот филтер
Фото: GEEK KAZU, CC BY 2.0, via Wikimedia Commons

Пред почетокот на грејната сезона и традиционалниот скок на загадувањето во македонските котлини, понудата на прочистувачи на воздух во продавниците за бела техника достигнува врв. Сепак, повеќето купувачи парите ги трошат водејќи се само од означената квадратура на амбалажата. Разликата меѓу уред што реално го чисти воздухот од чад и прашина и обичен вентилатор лежи во три конкретни технички параметри кои мора да се проверат пред купувањето.

Квадратурата што ја наведуваат производителите најчесто важи за празен простор со ниски тавани и максимална брзина на вентилаторот која создава премногу бучава за живеење. Главната ознака што треба да се бара во спецификациите е CADR (Clean Air Delivery Rate), односно стапката на испорака на чист воздух изразена во кубни метри на час. Златното правило гласи: во просторијата во која спиете или престојувате, уредот треба да го прочисти целиот волумен на воздух најмалку три пати во рок од еден час при тивка работа.

Евтините уреди често користат формулации како „HEPA-type“ или „со филтер сличен на хепа“, што претставува обична памучна мрежа без соодветен сертификат. За честичките од чад и согорување (PM2.5 и PM10) стандардот е исклучиво HEPA H13 или True HEPA, кој задржува 99,97 проценти од честичките со големина до 0,3 микрометри. Секој филтер што нема експлицитна H13 ознака пропушта дел од ситниот токсичен чад.

HEPA филтерот задржува само цврсти честички и прашина, но не може да ги неутрализира непријатните мириси, азотните оксиди или чадот од дрва и печки. За таа намена служи филтерот со активен јаглен. Кај поквалитетните уреди овој филтер е наполнет со тешки гранули од јаглен, додека кај поевтините модели се користи само тенок црн сунѓер напрскан со јагленов прав, кој се заситува за само неколку недели.


Ако планирате уредот да работи во автоматски режим, проверете каков сензор за мерење на честички има вградено. Инфрацрвените сензори реагираат само на крупна прашина и често покажуваат чист воздух иако просторијата е полна со ситен чад. Ласерските сензори за честички се значително попрецизни и веднаш ја зголемуваат брзината на прочистување кога ќе се отвори прозорец или ќе се запали оган во соседството.

е-Трн да боцка во твојот инбокс