Психолозите за ова однесување користат термин „фабинг“ (phubbing), комбинација од англиските зборови за телефон и игнорирање. Станува збор за ситуација во која некој му посветува повеќе внимание на својот екран отколку на личноста со која поминува време.

На прв поглед, краткото проверување пораки или социјални мрежи изгледа безопасно. Но кога тоа станува секојдневна навика, другата личност може да почне да се чувствува запоставено, неважно и емоционално оддалечено.

Проблемот не е само во времето поминато на телефон. Поважна е пораката што ја испраќаме кога среде разговор го пренасочуваме вниманието кон известувањата.

Во партнерските односи, присутноста значи многу повеќе од физичко седење еден покрај друг. Таа подразбира слушање, контакт со очите и вистински интерес за она што другиот го кажува.

Малите промени можат да направат голема разлика. Вечера без телефони, исклучени известувања за време на разговор или половина час посветен само на партнерот се едноставни начини за враќање на вниманието.

Во свет во кој сме достапни за сите, можеби најголемиот знак на љубов станува да бидеме вистински присутни за една личност.