На 83. филмски фестивал во Венеција големите холивудски студија останаа отсутни, препуштајќи им го почетниот фокус на авторите и ѕвездите кои стигнаа на Лидо. На отворањето во средата, на 2 септември, Џорџ Клуни прими Златен лав за животно дело, додека режисерот Дени Бојл ја претстави светската премиера на филмот „Ink“, политичка сатира за создавањето на модерниот таблоиден печат во Лондон.
Овогодишната фестивалска трка бележи забележително отсуство на големите холивудски студија. Наместо стандардниот блокбастерски сјај, првите разговори на Лидо се сведоа на прашањето зошто студијата решија да не испратат свои наслови на лагуната. Дел од аналитичарите причината ја гледаат во примерот на Ворнер од минатата година, кога филмот „One Battle After Another“ прескокна големи фестивали и сепак освои високи филмски награди и номинации. Поради тоа, натпреварувачката програма годинава се потпира главно врз независни продуценти и европски авторски имиња.
Наградата за животно дело му припадна на Џорџ Клуни, кому статуетката Златен лав на церемонијата му ја врачи глумицата Лора Дерн. Дерн потсети на нивната заедничка работа од филмот „Grizzly II: The Revenge“ од 1983 година, а видео-пораки со пофалби испратија Бред Пит, Александер Пејн и Ноа Баумбах. Клуни се заблагодари на семејството и признанието го прими со препознатлива самоиронија.
„Моите две деца се единствените двајца луѓе што мислат дека бев добар во ‘Batman & Robin’. Не им дадов да го догледаат целиот филм. Не го гледајте до крај, ужасен е“, рече Клуни од сцената.
Официјалната програма започна со новиот филм на Дени Бојл, насловен „Ink“, базиран врз театарската драма на Џејмс Греам. Дејството го следи австралискиот издавач Руперт Мардок, кого го игра Гај Пирс, и уредникот Лери Лемб, толкуван од Џек О’Конел, во моментот кога во Лондон во 1969 година го трансформираат весникот „Сан“ во масовна таблоидна сила. Во филмот игра и Клер Фој, во улога на соработничка која постепено ги увидува последиците од безмилосната трка по влијание и тиражи.
На прес-конференцијата режисерот нагласи дека стилот што го наметна тогашниот британски таблоид воспостави директна врска со начинот на кој денес функционираат сензационалистичките телевизии и интернет-порталите. Тој го опиша филмот и како ода на крајот на една ера за печатот. Бојл откри детаљ од истражувањето на маркетинг тимот на Нетфликс, каде испитаници под 35 години на прашање за насловот „Ink“ (мастило) одговориле со претпоставка дека приказната се однесува на тетоважи, а не на весници.
