Кога се избира систем за греење, првата пресметка најчесто е едноставна: колку чини котелот, колку чинат радијаторите и колку ќе чини монтажата.Но токму тука многумина ја прават најголемата грешка.

Системот што е најевтин за поставување не мора да биде и најевтин за користење. Вистинската цена на греењето се гледа дури по неколку зимски сезони, кога на почетната инвестиција ќе се додадат сметките за енергија, одржувањето и трошоците за гориво.

За куќа од околу 100 квадратни метри, разликите меѓу различните системи можат да бидат значителни.

Електричен котел – најевтин на почеток, но сметката може да биде висока

Електричниот котел е едно од наједноставните решенија за поставување. Нема потреба од складирање гориво, оџак или простор за пелети, а системот може лесно да се автоматизира.

Проблемот е потрошувачката. Електричниот котел практично ја претвора електричната енергија директно во топлина. За секој киловат-час електрична енергија добивате приближно еден киловат-час топлинска енергија. Кај просечно изолирана куќа, тоа може да значи голема потрошувачка во текот на целата грејна сезона, особено во најстудените месеци. Затоа ниската цена на опремата може брзо да се надомести со повисоки сметки.

Пелети – компромис меѓу почетната инвестиција и трошоците

Греењето на пелети обично бара поголема почетна инвестиција од електричниот котел. Потребни се котел, радијатори, цевки, вентили и монтажа, а дополнително треба да се обезбеди и простор за складирање на горивото.

Предноста е што системот може да биде автоматизиран и температурата да се регулира со термостат. Но, за разлика од електричното греење, овде секоја сезона треба да се планира набавка на гориво. Потребно е и редовно чистење на системот и отстранување на пепелта.

Затоа кај пелетите не треба да се гледа само цената на котелот, туку и очекуваната годишна потрошувачка.

Топлинска пумпа – најголема инвестиција, потенцијално најниски трошоци

Топлинските пумпи обично се најскапата опција за поставување, особено ако куќата треба дополнително да се приспособи на нискотемпературно греење. Но нивната предност е во ефикасноста. Наместо директно да ја претвораат електричната енергија во топлина, топлинските пумпи пренесуваат топлина од надворешната средина во домот. Поради тоа, за одредена количина електрична енергија можат да обезбедат повеќе топлинска енергија отколку класичниот електричен котел.

Најдобри резултати обично се постигнуваат со подно греење или со соодветно димензионирани нискотемпературни радијатори.

Топлинската пумпа има и уште една предност: истиот систем во лето може да се користи и за ладење.

Но има една работа што ги менува сите пресметки – изолацијата

Без оглед на тоа кој систем ќе го изберете, квалитетот на куќата е еден од најважните фактори. Добро изолирани ѕидови, покрив и под, квалитетни прозорци и добро дихтување можат значително да ја намалат потребната енергија за греење.

Тоа значи дека и најскапиот и најефикасен систем нема да го даде очекуваниот ефект ако топлината постојано излегува од објектот. Од друга страна, добро изолирана куќа може да има релативно ниски трошоци и со систем што има помала почетна инвестиција.

Не споредувајте само котли – споредувајте 10 зими

Кога се пресметува инвестицијата, треба да се земат предвид најмалку четири работи: цената на опремата и монтажата, очекуваната годишна потрошувачка, цената на енергенсот и трошоците за одржување. Затоа прашањето „Кој систем е најевтин?“ не е доволно.

Поважно е: „Колку ќе ме чини овој систем за пет, десет или петнаесет години?“

Електричниот котел може да биде наједноставен и најевтин за поставување. Пелетите носат дополнителна обврска за набавка и складирање гориво. Топлинската пумпа бара поголема почетна инвестиција, но може да донесе пониски трошоци за работа. Конечната пресметка зависи од куќата, изолацијата, климатските услови, начинот на користење и цената на енергијата.

Затоа најевтиното решение на денот кога го купувате котелот не мора да биде најевтиното решение на крајот од зимата.