Американскиот претседател Доналд Трамп објави серија остри пораки во кои тврди дека Иран се наоѓа на работ на финансиски колапс. Според него, главната причина е американската поморска блокада, која, како што вели, ѝ нанесува на иранската економија загуби од околу 500 милиони долари дневнo.
Во центарот на кризата е Ормуски теснец – една од најважните енергетски рути во светот.
Трамп тврди дека Техеран очајнички сака негово отворање поради зависноста од нафтени приходи, и покрај јавните пораки дека го држи под контрола
Во своите објави, Трамп вели дека иранското раководство само јавно инсистира на затворање на теснецот за да „спаси образ“, додека во реалноста бара начини за негово отворање. Тој дури тврди дека посредници му пренеле дека Иран сака итен договор, но предупредува дека тоа нема да се случи без сериозни отстапки од Техеран.
Примирје со услови и продолжена блокада
И покрај агресивната реторика, Доналд Трамп најави продолжување на примирјето за да се даде простор за преговори. Сепак, блокадата останува во сила дел од стратегијата на „максимален притисок“ која има за цел да го натера Иран на компромис.
Во обид да се избегне понатамошна ескалација, Пакистан се појавува како клучен посредник меѓу Вашингтон и Техеран. Трамп тврди дека одлуката за одложување на нападите била донесена токму на барање на Исламабад.
Од друга страна, Иран испраќа поумерени, но цврсти сигнали.
Иранските власти велат дека се подготвени за разговори, но само ако САД се откажат од заканите и ја укинат блокадата. Тие исто така бараат ослободување на запленетиот брод „Touska“, што го сметаат за предуслов за доверба.
И покрај дипломатските канали, ситуацијата останува исклучително напната. Судирот меѓу економскиот притисок и политичката тврдоглавост може лесно да доведе до нова ескалација, со последици не само за регионот, туку и за глобалната економија, особено енергетските пазари.
Реториката на Доналд Трамп покажува дека САД не попуштаат во стратегијата на притисок, додека Иран се обидува да избегне сценарио на економска изолација. Во таков баланс на сила, исходот ќе зависи од тоа кој прв ќе направи вистински дипломатски потег – или дали ќе преовлада конфронтацијата.
