Ознаката „без додаден шеќер“ на прехранбените производи често создава впечаток дека станува збор за здрав избор, но експертите предупредуваат дека тоа не секогаш е точно.
Биохемичарката Jessie Inchauspé истакнува дека ваквото означување може да ги доведе потрошувачите во заблуда, бидејќи се фокусира само на отсуството на додаден шеќер, а не на вкупната количина на шеќери во производот.
Клучниот момент е токму зборот „додаден“. Тој означува дека шеќер не е дополнително внесен во процесот на производство, но не значи дека производот не содржи природни шеќери. Така, на пример, сокот од портокал може да носи ваква ознака, иако природно содржи значителни количини шеќер.
Според податоците, една чаша сок од портокал може да содржи околу 25 грама шеќер количина која е блиска до онаа во газираните пијалаци. Телото, велат експертите, не прави разлика меѓу природниот и индустрискиот шеќер, бидејќи и двата се разложуваат на исти основни компоненти: глукоза и фруктоза.
Дополнителен проблем е што при процесот на цедење на овошјето се губат влакната, кои инаку би помогнале во побавното апсорбирање на шеќерот и би го намалиле неговиот гликемиски ефект.
Светската здравствена организација препорачува дневниот внес на слободни шеќери да не надминува 25 грама, што значи дека само една чаша овошен сок може да ја достигне оваа граница.
И покрај тоа, овошните сокови не се идентични со газираните пијалаци. Тие содржат важни хранливи материи како витамин Ц, калиум и фолати, но клучот, според експертите, е во умереноста.
Jessie Inchauspé предупредува и дека слични маркетиншки ознаки како „без глутен“ или „веганско“ исто така можат да создадат погрешна перцепција дека производот е автоматски здрав, иако тоа не мора да значи подобар нутритивен состав.
Заклучокот е јасен: етикетата на производот не секогаш ја открива целата вистина вистинската слика е во нутритивната вредност, а не во маркетинг пораката.
