Русија и Украина брзаат да развијат целосно автономни дронови способни самостојно да препознаваат и уништуваат цели на бојното поле. Масовната примена на системи за електронско војување долж линијата на фронтот ги прекинува радиоврските меѓу пилотите и беспилотните летала, па двете армии бараат излез во алгоритамско водење. Софтверските решенија на евтини микрокомпјутери веќе преземаат контрола во последните метри од летот, што ја турка војната кон директно предавање на одлуката за напад на алгоритми.
Класичните FPV-дронови со кои рачно управуваат оператори преку радиоврска сè потешко стигнуваат до целта. Заглавувачите на сигнали ги поплавуваат фреквенциите, па пилотите губат видеоврска и контрола токму кога леталото ќе се приближи до оклопно возило или ров.
Поради густината на електронските пречки, десетици илјади летала месечно паѓаат без да ја погодат метата. Воените инженери на двете страни затоа инсталираат компактни процесори и алгоритми за машинско гледање директно на самите беспилотни летала. Леталото со помош на оптички сензори ја следи силуетата на метата дури и откако операторот ќе го изгуби сигналот.
Технологијата повеќе не бара скапа опрема од милионски воени буџети. Двете страни користат комерцијални процесори со ниска потрошувачка што чинат стотина долари и се монтираат на малите камиказа-дронови.
Операторот во првата фаза само приближно го насочува леталото кон целното подрачје или на екранот означува возило. Потоа софтверот за препознавање форми го води дронот до директен судир без дополнителни команди. Тоа е чекор кон ситуација во која летала ќе патролираат во роеви, самостојно ќе скенираат пешадија или техника и ќе напаѓаат без човечко одобрување.
Преминот кон автономно оружје ги надминува постојните правила на војување. Меѓународните хуманитарни организации предупредуваат дека софтверот не може веродостојно да разликува војник од цивил, ниту ранет војник кој се предава од активен борец.
Дипломатските разговори во Женева за ограничување на смртоносното автономно оружје траат со години, но немаат обврзувачки правен договор. Земјите во воен судир не прифаќаат ограничувања додека противникот развива слични решенија. Фронтот во Украина станува тест-полигон каде технологијата диктира темпо побрзо од меѓународното право.
