На прв поглед, Макоко изгледа како необичен град изграден врз вода. Дрвени куќи стојат на столбови над лагуната, тесни водени премини ги заменуваат улиците, а жителите со мали чамци одат на работа, во продавница или ги превезуваат своите деца.

Поради ваквиот изглед, населбата во нигерискиот град Лагос го добила прекарот „Африканската Венеција“. Но, за разлика од познатиот италијански град, овде животот на вода не е туристички луксуз, туку секојдневна борба со сиромаштијата, загадувањето и недостигот од основна инфраструктура.

Макоко е една од најпознатите неформални населби во Африка, а неговите жители со генерации живеат од риболов, трговија и мали локални бизниси.

Чамците се автомобили, улици и продавници

Во Макоко речиси сè се одвива на вода. Дрвените кануа се главното превозно средство, а голем дел од трговијата се одвива директно од чамците.

Жителите на овој начин купуваат храна, вода и основни производи за домаќинството. Децата се превезуваат до училиште, додека рибарите секојдневно излегуваат на лагуната за да заработат за живот.

Но, водата што овозможува функционирање на населбата истовремено е и еден од нејзините најголеми проблеми.

Лагуната е плитка, на многу места длабока само еден до два метра, но поради загадувањето дното најчесто не може да се види.

Лошите санитарни услови, недостигот од чиста вода и ограничениот пристап до здравствени услуги го прават животот особено тежок.

Многу домаќинства немаат сигурно снабдување со електрична енергија, а дрвените објекти се изложени на опасност од пожари.

Туристичка атракција во која жителите немаат основни услови

Необичната архитектура со години привлекува фотографи, документаристи и туристи од различни делови на светот.

Посетителите можат да разгледуваат делови од населбата со локални водичи, а постојат и ограничени можности за сместување.

Сепак, туризмот не донел значајно подобрување на животните услови за најголем дел од населението.

И покрај интересот од меѓународните медиуми, Макоко останува заедница во која многу семејства немаат пристап до услуги што се подразбираат во современите градови.

Илјадници жители останаа без домови

Освен со сиромаштијата, жителите со децении се соочуваат и со опасност од уривање на нивните домови.

Во 2012 година властите урнале дел од дрвените куќи, со образложение дека објектите биле изградени без потребните дозволи.

Но, притисокот врз населбата не престанал.

Според извештај на „Амнести интернешнал“ од 4 ноември 2026 година, повеќе од 50.000 луѓе биле раселени од Макоко во бранот уривања започнат кон крајот на 2025 и почетокот на 2026 година.

Организацијата предупредува дека семејствата останувале без покрив над главата, додека биле уништувани и објекти важни за функционирањето на заедницата.

Властите ги оправдуваат интервенциите со потребата од урбанистичко уредување и безбедност, додека организациите за човекови права бараат заштита на жителите и соодветни решенија за нивно сместување.

Град што преживува благодарение на своите жители

И покрај тешките услови, Макоко има развиено силно чувство на заедништво.

Жителите самите изградиле голем дел од домовите и создале локална економија што функционира на вода.

Многумина стравуваат дека евентуалната модернизација би можела да ги истисне од местото во кое живеат со генерации, наместо да им обезбеди подобри услови.

Затоа иднината на Макоко останува неизвесна.

За туристите, оваа населба можеби е необична глетка што вреди да се фотографира. За луѓето што живеат таму, таа е дом што се обидуваат да го зачуваат.