Научниците открија богат подводен екосистем скриен под дебел слој мраз на Антарктикот, откако дел од ледената полица Џорџ Шести се отцепи и отвори пристап до морското дно. Истражувачкиот тим на бродот „Фалкор (ту)“ спушти роботски подводни возила под 150 метри мраз во Белингсхаузеновото Море. На дното забележаа сунѓери, морски пајаци, анемони и октоподи кои со векови опстојувале во целосен мрак, без сончева светлина и директен контакт со надворешниот свет.

Отцепувањето на огромна ледена санта со големина на градот Чикаго во јануари 2025 година им овозможи на истражувачите редок директен поглед кон дното на Белингсхаузеновото Море. Истражувачкиот брод „Фалкор (ту)“ на Институтот за океански истражувања „Шмит“ веднаш го промени курсот за да го искористи новоотворениот простор.

Научниците го спуштија далечински управуваното возило „СуБастијан“ на морското дно, кое дотогаш беше целосно покриено со 150 метри цврст мраз. Камерите регистрираа заедница од морски сунѓери, корали, анемони и октоподи, како и потенцијално нов вид морски рак од редот изоподи. Овие суштества преживуваат исклучиво преку хранливи материи што ги носат длабоките морски струи, развивајќи форми прилагодени на постојан мрак и висок притисок.

Морското дно под ледените плочи не е единственото скриено водно живеалиште. Длабоко под копнената маса на Антарктикот научниците досега идентификуваа над 700 подледнички езера, формирани од геотермалната топлина и триењето на мразот врз карпите. Најголемото меѓу нив, езерото Восток, зафаќа површина од 16.000 квадратни километри и се наоѓа под 3.700 метри мраз.

„Таму долу се наоѓа целосна неистражена биосфера. Пронајдовме живот, знаеме дека е жив и успеавме генетски да го идентификуваме“, посочува д-р Џон Приску, професор по екологија на Државниот универзитет во Монтана.

Приску ја водеше американската мисија WISSARD во 2013 година, кога тимовите со систем на стерилна топла вода продупчија 800 метри мраз до езерото Виланс. Таму изолираа активни микроорганизми кои користат хемиска енергија од минералите наместо фотосинтеза за да опстанат.

Научните сознанија од антарктичките длабочини покажуваат дека животот наоѓа биолошки патишта дури и во најекстремни средини без сончева светлина. Податоците од овие длабоки сондирања денес се користат како директен земен модел за астробиолошките мисии на вселенските агенции кои ги истражуваат ледените океани под површината на јупитеровата месечина Европа и сатурновата Енцелад.