Редовното консумирање јајца е поврзано со значително помал ризик од појава на Алцхајмерова болест кај лица постари од 65 години. Ова го покажуваат резултатите од долгогодишна опсервациска студија спроведена од научници од Универзитетот Лома Линда во Калифорнија, објавена во научното списание The Journal of Nutrition. Најсилен заштитен ефект бил забележан кај луѓето што јаделе јајца пет или повеќепати во текот на една недела.
Истражувачкиот тим анализирал податоци од вкупно 39.498 испитаници во рамките на пошироката студија за здравјето на адвентистите. Сите учесници на почетокот на набљудувањето имале најмалку 65 години и немале дијагностицирана деменција. Нивните навики во исхраната биле следени преку детални прашалници за зачестеноста на внесот на одредени намирници.
Во текот на просечниот период на следење од 15,3 години, кај 2.858 лица била дијагностицирана Алцхајмерова болест. Споредбените анализи покажале дека секој редовен внес на јајца носи статистичка предност во однос на лицата што речиси никогаш не ги јадат.
Податоците од истражувањето покажуваат јасна градација на релативниот ризик во зависност од неделното мени:
- Консумација од еден до трипати месечно носи 17 отсто помал ризик од заболување.
- Едно јајце неделно го намалува ризикот за истите 17 отсто.
- Внесот од два до четирипати неделно бележи намалување на ризикот за 20 отсто.
- Јадењето пет или повеќе јајца неделно резултира со 27 отсто понизок ризик од дијагноза.
Овие проценти претставуваат релативна разлика во пресметаниот ризик кај набљудуваната популација, што значи дека исхраната не е апсолутна гаранција против развојот на невродегенеративни процеси.
Биолошкото објаснување зад оваа корелација лежи во составот на јајцата. Тие се исклучително богат природен извор на холин, есенцијален нутриент потребен за синтеза на ацетилхолин. Станува збор за клучен невротрансмитер директно задолжен за когнитивните функции, учењето и зачувувањето на меморијата.
Покрај холинот, јајцата содржат биоактивни антиоксиданси како лутеин и зеаксантин, како и лесно сварливи протеини. Сепак, научниците укажуваат дека самата биохемиска содржина не е доволен доказ за директна причинско-последична врска, бидејќи врз здравјето на мозокот влијаат и низа други животни фактори.
Авторите на студијата отворено посочуваат неколку методолошки ограничувања. Истражувањето е опсервациско, па научниците само ги регистрирале постојните навики наместо да воведат контролирана клиничка исхрана. Исто така, испитаниците потекнуваат од адвентистичката заедница, која генерално претпочита растителна исхрана и практикува специфичен животен стил.
Дополнителен контекст е што дел од финансиските средства за студијата доаѓа од Американскиот одбор за јајца. Иако тоа не ги поништува рецензираните научни податоци, останува фактот дека ниедна единечна намирница не може да делува како магичен штит.
