Доналд Трамп уште еднаш ја употреби својата позната тактика кон Иран, упатувајќи драматични воени закани за целосно уништување на земјата, за само неколку дена подоцна да се повлече од тие најави. Овој образец, кој вклучува наизменично изнесување ултиматуми и подоцнежно омекнување на реториката, се повторува веќе седум пати во неговиот однос со Техеран. Ваквиот пристап ги остава сојузниците и аналитичарите во постојана неизвесност.

Стратегијата започнува со јавни и исклучително остри пораки. Трамп користи социјални мрежи и јавни настапи за да упати директни закани кон иранските власти и виталната инфраструктура на земјата. Во овие изјави се најавуваат разорни воени удари доколку Иран премине одредени црвени линии или го загрози американскиот народ.

Набргу по првичниот бран закани, следи фаза на забележливо ретерирање. Наместо наредба за започнување воена акција, Трамп ги ублажува пораките и нагласува дека Вашингтон не бара промена на режимот, ниту сака нов долготраен конфликт на Блискиот Исток. Воените планови се ставаат во мирување речиси во истиот момент кога тензиите го достигнуваат врвот.

Крајната цел на овој повторен образец е принудување на Техеран да седне на преговарачка маса под американски услови. Преку комбинација од висок притисок и ненадејна подготвеност за дијалог, се прави обид за постигнување нов договор.

Сепак, седумкратното повторување на овој сценарио досега не доведе до трајно дипломатско решение, туку задржа висок степен на нестабилност во регионот.