Овојпат фокусот не беше само на самото полетување, туку на најсложениот дел од мисијата – леталото да ја достигне потребната орбитална брзина и да продолжи по планираната траекторија.

Околу 26 минути по полетувањето од Тексас, горната фаза се одвои од бустерот „Супер Хеви“ и стигна до орбитата. Леталото треба да помине околу 10 часа во тестирање, при што е планирано неколкупати да ја обиколи Земјата.

Во текот на мисијата започна и распоредувањето на 26 Starlink сателити, кои треба да бидат дел од новата генерација на сателитската мрежа на SpaceX.

„Старшип“ при летот треба да достигне височина од околу 275 километри и брзина од приближно 28.000 километри на час.

Успешното достигнување на орбитата е особено важно за следната фаза од програмата. SpaceX сака во иднина да тестира и пренос на гориво меѓу летала во орбитата, што е еден од предусловите за подолги вселенски мисии.

Крајната цел на компанијата е „Старшип“ да стане целосно повторно употреблива ракета, способна да носи луѓе и товар, но и да учествува во мисии кон Месечината и Марс.

Досегашните тестови се одвиваа главно по суборбитални траектории, а некои завршуваа со експлозии. Затоа достигнувањето на орбитата претставува значително поместување во развојот на ракетата.

И покрај успехот, пред SpaceX остануваат серија комплексни тестови пред „Старшип“ да стане оперативна ракета за редовни мисии.

Оваа верзија е значително поразлична од оригиналот – има друг вовед, друг новинарски агол и различен распоред на информациите, а ги задржува фактите од текстот што ми го даде.