Она што го јадеме не е класично овошје, туку структура во која се сместени стотици ситни цветови. Тие се наоѓаат внатре, а малите „семки“ што ги чувствуваме при јадење се поврзани токму со нив.

Нејзината необичност не завршува тука. Кај одредени видови смокви постои исклучително интересна врска со ситна смоквина оса, која влегува во смоквата и ги опрашува цветовите. Овој природен однос меѓу растението и инсектот постои милиони години.

Но, зад необичната биологија се крие и прилично хранлива намирница. Смоквите се добар извор на растителни влакна, а содржат и калиум, магнезиум, бакар, манган, калциум и витамин К. Влакната се важни за нормално варење и можат да помогнат при запек.

Токму поради влакната, смоквите можат да бидат корисен дел од исхраната и за здравјето на цревата. Тие содржат и компоненти со пребиотски ефект, кои можат да придонесат за подобра средина за корисните бактерии во цревата. Во една студија кај луѓе со запек поврзан со синдром на иритабилно црево, консумирањето сушени смокви било поврзано со помалку надуеност, болка и напрегање при празнење.

Смоквите содржат и полифеноли и други антиоксидативни соединенија. Научните прегледи укажуваат на потенцијални придобивки за кардиоваскуларното и метаболичкото здравје, но истражувачите нагласуваат дека за дел од овие ефекти се потребни повеќе добро контролирани студии кај луѓе.

Разлика има и меѓу свежите и сушените смокви. Сушењето ја отстранува водата, па хранливите материи и шеќерите стануваат поконцентрирани. Тоа значи дека сушените смокви се практична ужина, но и дека со нив полесно се внесува поголема количина шеќер. На пример, шест сушени смокви содржат околу 24 грама шеќер.

Затоа, смоквата е интересен пример како едно навидум обично сезонско овошје може да крие цела природна приказна – стотици цветови во својот внатрешен дел, необична врска со инсектите и хранлив состав кој може да биде дел од балансирана исхрана.