Будимпешта има една необична туристичка атракција која тешко може да се спореди со класичните европски барови. Во срцето на градот, особено во седмиот округ, старите и запуштени згради станаа дом на таканаречените „руин барови“, места каде што урнатините, старите предмети и несредените простори се претворија во дел од атмосферата.

Центарот на оваа сцена е стариот Еврејски кварт, каде што по Втората светска војна останале бројни запуштени објекти и внатрешни дворови. Дел од зградите со години биле празни, а во почетокот на 21 век токму нивната запуштеност почнала да се гледа како можност, а не само како проблем.

Сè започнало со една необична идеја

Еден од клучните моменти во создавањето на културата на руинските барови бил појавувањето на „Симпла Керт“.

Првата верзија на барот се појавила во 2002 година, а две години подоцна се преселила на улицата Казинчи, во комплекс кој претходно бил станбен простор и фабрика за шпорети. Објектот бил предвиден за уривање, но наместо да биде срушен, просторот бил претворен во бар и културен центар.

Идејата била едноставна: да се најде евтин простор во кој младите би можеле да се дружат, да пијат и да организираат различни настани. Никој не се обидел да ги сокрие старите ѕидови и трагите од времето. Напротив, токму тие станале главниот дел од изгледот.

Стар мебел, искористени предмети, растенија, графити, различни столови и необични декоративни елементи постепено го создале препознатливиот изглед на руинските барови.

Од евтино место за излегување до туристичка атракција

Она што започнало како алтернатива за младите жители на Будимпешта брзо прераснало во нешто многу поголемо.

„Симпла Керт“ денес се смета за пионер на руинските барови и е една од најпознатите точки за ноќно излегување во градот. Просторот не е класичен бар со уреден ентериер. Тој е лавиринт од простории и дворови во кои старите предмети се дел од декорот.

Во него се одржуваат концерти, филмски проекции, уметнички настани и различни активности во текот на денот. Во одредени денови просторот функционира и како место за локален пазар, па неговата улога одамна ја надминала само ноќната забава.

Со текот на годините, слични места почнале да се појавуваат низ седмиот округ. Така настанал цел кварт препознатлив по своите руински барови, а улиците Казинчи, Акачифа и околината на плоштадот Клаузал станале центар на ноќниот живот.

Зошто токму старите згради се главната атракција?

Вообичаен бар најчесто се обидува да изгледа ново, средено и внимателно дизајнирано. Руинските барови го направиле токму спротивното.

Ѕидовите останале со видливи траги од стареењето, просториите се поврзани на необичен начин, а мебелот често е составен од предмети кои во друг контекст би завршиле како отпад.

Токму ова создава чувство дека секој простор има сопствена приказна. Посетителите не влегуваат само во бар, туку во стар објект кој е приспособен за сосема нова намена.

Истражувањата за развојот на руинските пабови во Будимпешта покажуваат дека нивната појава била поврзана со повторната употреба на запуштени урбани простори и со развојот на ноќната економија во градот. Со растот на интересот од странски посетители, овој модел постепено станал важен дел од туристичката понуда.

Денес се дел од имиџот на Будимпешта

Она што некогаш било знак на запуштеност денес е еден од визуелните симболи на Будимпешта.

„Симпла Керт“ и другите руински барови се особено популарни кај туристите, а нивниот изглед често се користи во туристички содржини за градот. Во исто време, не сите места го задржале првичниот карактер, а дел од баровите што некогаш биле познати веќе не работат.

Сепак, концептот продолжува да привлекува посетители затоа што нуди нешто што тешко се создава со класичен ентериер: простор кој изгледа како да се развивал спонтано со години.

„Симпла Керт“ и понатаму останува најпознатиот пример. Нејзината приказна покажува како една напуштена зграда, наместо да исчезне, може да добие сосема нов живот и да стане една од препознатливите точки на еден европски град.