Родовата разлика во платите претставува многу повеќе од еднаква плата за еднаква работа. Жените во Европа се соочуваат со големи нееднаквости кога станува збор за пристапот до работа, напредување и наградување.

Жените во Европската унија и пошироко се соочуваат со значителни пречки во пристапот до работа, можностите за напредување, како и во начинот на наградување. Родовата разлика во платите не се сведува само на еднаква плата за еднаква работа – таа открива подлабоки економски и општествени нерамнотежи.

Еден од главните показатели за оваа појава е неусогласената родова разлика во платите, која ја покажува разликата во просечната бруто-часовна заработка меѓу жените и мажите, изразена како процент од заработката на мажите. Овој индикатор не ги зема предвид фактори како образование, возраст, број на работни часови или видот на работата, што значи дека ја отсликува целосната слика на системската нееднаквост. Во 2022 година, родовата разлика во платите во Европската унија изнесувала 12,7%, што значи дека жените, во просек, заработувале 87,3 евра за секои 100 евра што ги заработувал маж. Со други зборови, жените би требало да работат приближно еден и пол месец повеќе годишно за да ја достигнат истата плата.

Разликата варира значително по земји. Највисока родова разлика е забележана во Естонија (21,3%), следат Австрија (18,4%), Швајцарија и Чешка (по 17,9%). Меѓу четирите најголеми економии во ЕУ, Германија (17,7%) и Франција (13,9%) имаат повисока разлика од просекот на Унијата. Само една земја, Луксембург, има негативна родова разлика од -0,7%, што значи дека жените таму заработуваат малку повеќе од мажите. Освен Луксембург, најниска разлика имаат Италија, Романија и Белгија, сите под 5%.

Овие бројки укажуваат дека, иако постојат примери на напредок, жените во Европа и понатаму се економски потценети во споредба со мажите. Решавањето на оваа нееднаквост бара сеопфатни мерки, од транспарентност во платите до структурни промени во работната култура и можностите за напредување.