Роботски систем развиен на Калифорнискиот институт за технологија, Калтек, успеал самостојно да состави дел од конструкција во вселената, без астронаути да ги спојуваат компонентите. Научниците го претставуваат резултатот како важна проверка на технологија што би можела да го промени начинот на изградба на големи орбитални објекти.

Проектот бил финансиран во рамките на програмата NOM4D на американската агенција DARPA. Целта е да се истражи дали конструкциите може да се склопуваат директно во вселената, наместо целосно готови да се пренесуваат со ракети.

Системот користи роботска рака што зема цевки и спојници од складишта и ги составува во повторливи сегменти. На тој начин настанува носечка решеткаста конструкција, слична на сложена метална рамка. Постапката на Земјата изгледа едноставно, но во орбитата бара прецизност, сигурност и работа во услови што тешко може целосно да се имитираат во лабораторија.

Демонстрацијата ASTRA имала задача да состави рефлекторска антена со пречник од 1,4 метри. По шест месеци работа во орбитата, проектот не успеал да ја заврши целосната антена поради технички тешкотии и временски ограничувања. Сепак, успешното составување на почетниот дел било доволно за да се покаже дека основниот принцип функционира.

Зошто ова е важно? Големината на денешните вселенски инструменти е ограничена од просторот во ракетата што ги носи. Ако деловите може да се пренесат одвоено и потоа да се спојат во орбитата, идните телескопи, комуникациски антени и системи за сончева енергија би можеле да бидат многу поголеми. Засега станува збор за успешен почетен чекор, а не за готова технологија за масовно производство во вселената.