Развојот на говорот започнува уште од раѓањето и постепено напредува низ различни фази. Кај двегодишно дете говорот се очекува да биде разбирлив во приближно половина од случаите, додека кај тригодишно дете разбирливоста треба да достигне околу 75 отсто. До четвртата година говорот вообичаено треба да биде целосно разбирлив за другите.
Ако детето до наполнети две години воопшто не зборува, тоа се смета за знак дека развојот на говорот доцни и е причина родителите да побараат совет од логопед. Стручњакот може да ги процени предговорните способности на детето, вклучително и разбирањето, користењето гестови и вокализацијата.
Постојат и други знаци што можат да укажат на потешкотии. Меѓу нив се слабото огласување во првите месеци, честите воспаленија на ушите и употребата на многу ограничен број согласки.
Родителите треба да обрнат внимание и ако детето не ги повторува зборовите, користи главно именки со многу малку глаголи, има потешкотии во играта со врсниците или не ги разбира едноставните упатства. Реткото користење гестови и семејната историја на комуникациски или потешкотии во учењето исто така можат да бидат важни показатели.
Не секоја говорна грешка во најраната возраст значи дека постои проблем. До третата година е вообичаено детето да испушта ненагласени слогови или последниот согласки во зборот. Така, на пример, наместо „банана“ може да каже „нана“. Доколку ваквите грешки продолжат и по третата година, се препорачува да се побара стручно мислење.
Начинот на кој родителите реагираат исто така може да помогне. Наместо постојано да го коригираат детето, можат едноставно да го повторат зборот во правилна форма. Ако детето каже „нана“, родителот може да одговори: „Да, тоа е банана. Жолта банана.“ На тој начин детето слуша правилен модел без да се создава притисок.
Развојот на говорот може да се поттикнува и преку едноставни активности. Родителите можат да го охрабрат детето да повторува зборови, а бројот на слогови да го претстават визуелно со предмети како чепови или жетони.
Кај децата кои често испуштаат слогови можат да помогнат и вежби за слушно внимание. Повторувањето ритми, плескањето, слоговите и зборовите може да придонесе за развој на фонолошката свесност.
Најважно е родителите да не го споредуваат детето со други деца и да не чекаат предолго доколку забележат повеќе знаци што ги загрижуваат. Проценката од логопед може да покаже дали станува збор за нормална варијација во развојот или е потребна дополнителна поддршка.
