Вишиот суд во Белград ги осуди Владимир и Миљана Кецмановиќ, родителите на момчето кое во мај 2023 година го изврши масакрот во основното училиште „Владислав Рибникар“.
Вишиот суд во Белград ја изрече пресудата за родителите на малолетникот кој на 3 мај 2023 година го изврши масакрот во Основното училиште „Владислав Рибникар“. Владимир Кецмановиќ е осуден на 14 години и шест месеци затвор, додека Миљана Кецмановиќ доби казна од две години и 11 месеци затвор.
Во образложението на пресудата, судскиот совет наведе дека трагедијата била резултат на сериозни пропусти и дека случајот покажал висок степен на претходна подготовка од страна на малолетникот. Судот се осврна на настаните што му претходеле на нападот, како и на околностите во семејниот дом и училиштето.
Според судот, малолетникот вечерта пред трагедијата останал сам во станот, а потоа презел дејствија кои укажувале на планирање на нападот. Во образложението било наведено и дека во станот имало надзорна камера, која тој ја забележал и ја покрил.
Судот утврдил дека оружјето што било користено во нападот потекнувало од домот на семејството. Токму прашањето за начинот на чување и достапноста на оружјето беше еден од клучните делови во постапката против родителите.
Во пресудата се наведува дека таткото, Владимир Кецмановиќ, сноси одговорност за тоа што оружјето не било обезбедено на начин што би спречил пристап до него. Мајката, Миљана Кецмановиќ, беше осудена по други основи поврзани со случајот.
Судот во образложението посочи и дека малолетникот пред нападот пребарувал вознемирувачки содржини на интернет, што според судот било дел од пошироката слика за неговата подготовка и состојба во периодот пред трагедијата.
Масакрот во „Рибникар“ ја потресе Србија и регионот и отвори сериозни прашања за безбедноста во училиштата, одговорноста на родителите, пристапот до оружје и потребата од навремено препознавање ризично однесување кај малолетници.
Случајот останува една од најтешките трагедии во поновата историја на Србија. Покрај судската постапка, тој продолжува да предизвикува јавна дебата за тоа како институциите, семејствата и училиштата можат подобро да реагираат кога постојат знаци на сериозен ризик.
