Традиционалното истражување наречено „Science of Scare Project“, кое годинава се спроведува по седми пат, детално ги следи пулсовите на стотици доброволци кои со часови гледаат филмски остварувања. Нивната методологија комбинира просечен број на отчукувања во минута и променливост на срцевиот ритам за да пресмета прецизен индекс на страв. Во предвид се зема и највисоката точка на пулсот за време на шокантните сцени, што служи како клучен показател за конечното рангирање.
Во овогодишното истражување учествуваа дури 15 нови филмски кандидати, меѓу кои беа и популарните наслови „Obsession“ и „Backrooms“. Сепак, најголемо изненадување направи најновото остварување од франшизата „Resident Evil“, коe го собори рекордот за ненадејно преплашување со евидентиран пулс од 134 отчукувања во минута. За споредба, нормалниот пулс на човекот во состојба на мирување обично се движи помеѓу 60 и 100 отчукувања.
И покрај новите конкуренти, првото место и понатаму му припаѓа на култниот остварен проектот „Sinister“ од 2012 година, во режија на Скот Дериксон. Овој филм успеа да го зголеми просечниот пулс кај гледачите за 34 проценти, искачувајќи го од 64 на 86 отчукувања во минута, додека во најстрашниот момент измери 131 отчукување. Мајсторската комбинација од страшни снимки и постојана напнатост му донесе победнички рејтинг од 96 од можни 100 поени.
Врз основа на собраните податоци за брзината на срцевиот ритам, ова е официјалната топ-20 листа на најстрашните хорор филмови според науката:
- Sinister
- Host
- Skinamarink
- Insidious
- The Conjuring
- Hereditary
- Smile 2
- Smile
- The Exorcism of Emily Rose
- Talk To Me
- Hell House LLC
- The Conjuring 2
- It Follows
- The Dark and the Wicked
- The Descent
- Paranormal Activity
- The Babadook
- A Quiet Place 2
- The Autopsy of Jane Doe
- Insidious 2
Наодите на студијата покажуваат дека во рангирањето доминираат модерни хорор филмови кои обилно користат ненадејни преплашувања. Ова е логично бидејќи методологијата се заснова на брзината на срцето, иако многу страсни љубители на жанрот сметаат дека ваквите трикови нудат само краткотраен адреналин. Според филмските критичари, вистинскиот страв настанува кај оние филмови кои постепено градат психолошка анксиозност и влегуваат под кожата.
Сепак, без разлика дали брзината на срцевите отчукувања е единствениот показател за филмскиот квалитет, оваа листа е одличен водич за сите фанови. Таа нуди совршен репертоар за претстојните филмски вечери и овозможува откривање на позаборавени остварувања како „The Autopsy of Jane Doe“, кои дефинитивно заслужуваат внимание