Амазон МГМ студиос (Amazon MGM Studios) во понеделникот објави дека Роберт Патинсон ќе биде новиот Џејмс Бонд. Со неговото име заврши најдолгата пауза во историјата на серијалот 007 и повеќегодишните шпекулации за тоа кој ќе го наследи Даниел Крејг. Четириесетгодишниот британски актер изјави дека улогата е „една од најлегендарните во историјата на филмот“ и дека довербата да го игра агентот 007 е „чест за цел живот“. На објавата реагираше дури и британското кралско семејство, кое на Инстаграм му порача: „Добредојдовте во Тајната служба на Неговото Височество, господине Бонд“.
Изборот на Патинсон е и мало изненадување, бидејќи медиумите со месеци пишуваа дека продуцентите бараат помалку познат британски актер, на возраст од доцните дваесетти до раните триесетти години. Наместо тоа, улогата му припадна на една од најпознатите ѕвезди на неговата генерација. Публиката најпрвин го запозна како Седрик Дигори во „Хари Потер и огнениот пехар“, а потоа и како вампирот Едвард Калeн во сагата „Самрак“. Подоцна изгради кариера во авторски филмови, за на крајот да го облече и костимот на Бетмен.
Приказната за Бонд започнува многу пред неговото појавување во кино. Серијалот е заснован на романите на британскиот писател Ијан Флеминг, чија прва книга за агентот 007, „Казино Ројал“, беше објавена во 1953 година. За време на Втората светска војна Флеминг служел во британското поморско разузнавање, па шпионскиот свет го познавал и од сопственото искуство. Книгите ги пишувал во својата куќа „Голденај“ на Јамајка, а името на главниот лик го позајмил од американскиот орнитолог Џејмс Бонд, автор на прирачник за птиците на Карибите. Името му звучело доволно обично и незабележително за таен агент. Така, едно наизглед обично име стана синоним за најпознатиот шпион во светот.
На големото платно Бонд дебитираше во 1962 година, со филмот „Доктор Но“, во кој главната улога ја толкуваше Шон Конери. Продуцентите Алберт Р. „Каби“ Броколи и Хари Салцман ја основаа компанијата „Ион продакшнс“ (Eon Productions), која во следните децении ги контролираше филмските права и го градеше серијалот. Флеминг првично се сомневал дека грубиот Шкотланѓанец е вистинскиот избор за неговиот префинет агент, но Конери толку многу го освоил што писателот во подоцнежните романи му дал на Бонд шкотско потекло. Конери го играше агентот 007 во шест официјални филмови, од „Доктор Но“ до „Дијамантите се вечни“ (1971). Во 1983 година се врати во неофицијалниот филм „Никогаш не кажувај никогаш“, чиј наслов алудира на неговото претходно ветување дека никогаш повеќе нема да ја прифати улогата.
Најкратко во улогата се задржа Австралиецот Џорџ Лејзенби, поранешен модел без значајно актерско искуство. Тој го играше Бонд само во еден филм, „Во тајната служба на Нејзиното Височество“ (1969). По снимањето се откажа од улогата, верувајќи дека во ерата на хипиците и општествените промени таен агент во смокинг наскоро ќе изгледа застарено. Иронијата е што неговиот филм, во кој Бонд се жени, а сопругата му е убиена, денес многу критичари го сметаат за еден од најдобрите во серијалот.
Роџер Мур го играше Бонд најмногу пати, во седум филмови, во периодот од 1973 до 1985 година. Во улогата влезе на 45 години, а ја напушти на 57. Подоцна и самиот се шегуваше дека престанал да го игра агентот кога сфатил дека е постар од мајката на својата филмска партнерка. Неговиот Бонд беше најдуховит и најироничен – повеќе џентлмен со подигната веѓа отколку ладнокрвен убиец.
Тимоти Далтон тргна во сосема спротивна насока. Во двата филма, „Живите дневни светла“ (1987) и „Дозвола за убивање“ (1989), го претстави Бонд како помрачен и посериозен лик, многу поблизок до книжевната верзија на Флеминг. Публиката тогаш не го прифати целосно неговиот пристап, но денес многумина го гледаат како претходник на интерпретацијата на Даниел Крејг. Неговиот мандат го прекинаа правните спорови околу филмските права, поради кои серијалот паузираше шест години.
Пирс Броснан требаше да стане Бонд уште во 1986 година, но го спречи договорот за снимањето на телевизиската серија „Ремингтон Стил“. Својата шанса ја доби во 1995 година со „Голденај“, филм со кој серијалот се врати на големото платно по долгата пауза. Неговите четири филма го претставија модерниот, технолошки напреден Бонд од крајот на деведесеттите и почетокот на новиот милениум, сè до „Умри друг ден“ (2002).
По него дојде Даниел Крејг, кого британските таблоиди при изборот во 2005 година го исмеваа како „русиот Бонд“. Сомнежите ги замолче со „Казино Ројал“ (2006), филм што донесе нов почеток за серијалот и го претстави Бонд како посуров, поранлив и посложен лик. „Скајфол“ (2012) стана првиот филм за Бонд што заработи повеќе од една милијарда долари. Крејг ја заврши својата ера со „Не е време за умирање“ (2021), филм во кој за првпат во историјата на официјалниот филмски серијал Бонд умира на големото платно.
Бројките ја покажуваат големината на филмското наследство што сега го презема Патинсон. Од 1962 година досега се снимени 25 официјални филмови за Бонд, а заедно со неофицијалните остварувања, франшизата има повеќе од дваесетина филмски наслови. Вкупната заработка од кино-билетите надминува седум милијарди долари ширум светот.
Во 2025 година Амазон МГМ ја презеде креативната контрола врз серијалот преку заедничко вложување со дотогашните носители на правата, Мајкл Вилсон и Барбара Броколи. Новиот филм, кој ќе биде 26. официјално продолжение, ќе биде првиот во новата продукциска ера. Режијата му е доверена на канадскиот режисер Дени Вилнев, познат по филмовите „Пристигнување“ и „Дина“, а сценариото го пишува британскиот сценарист Стивен Најт, автор на серијата „Пики блајндерс“.
Според најавите, станува збор за целосен рестарт на приказната, без директно продолжување на настаните од „Не е време за умирање“. Вилнев изјави дека во Патинсон го препознал „безвременскиот дух на 007“, но и нешто сосема ново што актерот ќе го донесе во ликот. Датумот за почеток на снимањето и премиерата сè уште не е објавен. Публиката, сепак, ќе ги види Патинсон и Вилнев заедно и во „Дина: Трет дел“, чија премиера е најавена за декември 2026 година.
