Рекламите за солариуми во Британија ќе бидат под засилена контрола откако Комитетот за рекламна практика (CAP) издаде предупредување до огласувачите. Според Индипендент, компаниите не смеат да ги претставуваат уредите како безбедни за здравјето или како начин за лекување одредени медицински состојби. Рокот за усогласување на рекламите е 7 декември, по што регулаторот најавува побрзи мерки против прекршувањата.
Регулаторната иницијатива следи по претходни случаи во кои беа забранети реклами што сугерирале корист од солариуми за состојби како псоријаза, остеопороза или депресија. Проблемот не е само во изборот на зборови: кога реклама нуди медицинско ветување без соодветен доказ, потрошувачот може да донесе одлука врз погрешна претстава за ризикот.
Ултравиолетовото зрачење во солариумите е поврзано со сериозни здравствени ризици, вклучително и зголемена веројатност за рак на кожата. CAP бара огласувачите да не ги минимизираат овие опасности и да не ги изедначуваат козметичките цели со медицински третман. Ова не е целосна забрана за постоење солариуми, туку мерка насочена кон начинот на нивното рекламирање.
Здравствено тврдење не е исто што и доказ
Особено значајно е што регулаторот планира да користи и автоматизирано, вклучително и со вештачка интелигенција, следење на рекламите. Тоа укажува на промената во надзорот: огласите се шират преку многубројни веб-страници и профили, а институциите се обидуваат поефикасно да ги идентификуваат тврдењата што ги прекршуваат правилата.
Посебен предизвик претставуваат рекламите на социјалните мрежи, каде што приватното искуство на инфлуенсер лесно може да се претстави како општа медицинска препорака. Порака за естетски резултат и тврдење дека нешто лекува болест се различни категории и бараат различна основа на доказ. Регулаторот затоа ќе треба да разликува дозволена комерцијална комуникација од недозволени здравствени ветувања. За граѓаните, полезно правило е да прашаат кој го поткрепува медицинското тврдење, дали постои квалитетен научен доказ и какви ризици се премолчуваат. Ова не значи дека секоја реклама содржи измама, туку дека здравствените пораки бараат повисок стандард на точност. Успехот на мерката ќе се мери според реално отстранети заблуди, не само според бројот на испратени предупредувања.
За потрошувачите, корисно е да се прави разлика меѓу индивидуално искуство, маркетиншки слоган и клинички потврдена медицинска препорака. Фактот дека некој третман се рекламира како природен, популарен или брз не е сам по себе доказ дека е безбеден. При кожни заболувања, медицинскиот совет треба да доаѓа од стручно лице, а не од рекламна кампања.
Британскиот случај отвора поширока тема за контролата на здравствените реклами на интернет. Кога институциите навреме реагираат на погрешни тврдења, тие влијаат врз информациите со кои граѓаните ги носат одлуките. Следното прашање е дали засилениот надзор ќе го намали бројот на недозволени реклами и колку брзо ќе се спроведуваат санкциите.
