Кога размислуваме за прилог кон ручекот, најчесто избираме ориз, компири или тестенини. Јачменот е уште една можност: има пријатна текстура што останува малку цврста по варењето и може да се употреби во чорби, салати и полнети пиперки.

Неговата хранлива вредност особено се поврзува со растителните влакна, меѓу кои и бета-глуканот, вид растворливи влакна присутни и во овесот. Редовниот внес на околу три грама бета-глукан дневно, во рамките на соодветна исхрана, може да помогне во намалувањето на ЛДЛ-холестеролот. Тоа се однесува на количината на влакното, а не на три грама јачмен.

Не е секој јачмен интегрален

При купувањето вреди да се погледне како е обработено зрното. Јачменот од кој е отстранета само тврдата надворешна лушпа ги задржува триците и се смета за целозрнеста житарка.

Кај полираниот, познат и како бисерен јачмен, отстранет е и дел од надворешниот слој. Тој не се смета за интегрален, но и понатаму содржи влакна и може да биде хранлив дел од оброкот.

Како се подготвува јачменот?

Пред варењето исплакнете го. Како почетен сооднос може да се користат една чаша јачмен и три чаши вода, но следете го упатството на пакувањето, бидејќи времето зависи од видот и обработката. Варете на тивок оган додека зрната не омекнат.

За едноставен ручек, сварениот јачмен измешајте го со печена тиква, морков, магдонос, малку маслиново масло и лимонов сок. Додајте наут или грав за поцелосен оброк.

Може да го подготвите и со кромид и печурки, како прилог, или да замените дел од оризот во полнетите пиперки. Во чорбите зрната придонесуваат за погуста текстура, па јачменот е практичен избор и за есенските јадења со зеленчук.

Јачменот содржи глутен и не е соодветен за лица со целијачна болест.