На 17 септември 1976 година, пред повеќе од 600 поканети гости и 185 претставници на медиумите, НАСА јавно го претставила својот прв вселенски шатл во погонот на „Роквел интернешнал“ во Палмдејл, Калифорнија. Прототипот првично требало да го носи името „Устав“ („Constitution“), во чест на американскиот Ден на уставот, кој се одбележувал токму на денот на церемонијата. Но, по масовната кампања на фановите на „Стар Трек“, претседателот Џералд Форд решил шатлот да го добие името „Ентерпрајз“, по вселенскиот брод од популарната серија.

Наредба од Никсон, датум избран со намера

Приказната за вселенскиот шатл официјално започнала на 5 јануари 1972 година, кога претседателот Ричард Никсон ја одобрил изградбата на делумно повторно употреблив вселенски транспортен систем. Никсон тогаш оценил дека системот ќе ја „револуционизира транспортната технологија во близина на вселената“.

Изградбата на прототипот започнала на 4 јуни 1974 година. Датумот за неговото претставување, 17 септември, не бил случаен. Церемонијата намерно била закажана за Денот на американскиот устав, бидејќи прототипот во тоа време требало да го носи името „Устав“.

Писма од фановите до Белата куќа

Планираното име, сепак, не опстанало. Фановите на „Стар Трек“ организирале масовна кампања и испратиле бројни писма до Белата куќа со барање прототипот да биде именуван „Ентерпрајз“, по вселенскиот брод со кој во серијата командувал капетанот Џејмс Т. Кирк.

Притисокот на фановите вродил со плод. Форд изјавил дека е „наклонет“ кон промената на името, по што НАСА официјално го прифатила „Ентерпрајз“.

Кога „Стар Трек“ се сретна со НАСА

Церемонијата на 17 септември 1976 година била своевидна средба на фикцијата и вистинската вселенска програма. Меѓу присутните биле креаторот на „Стар Трек“, Џин Роденбери, како и дел од оригиналната актерска екипа: ДеФорест Кели, кој го играше д-р „Бонс“ Мекој, Џорџ Такеи како Сулу, Џејмс Духан како главниот инженер Скоти, Ничел Николс како поручничката Ухура, Леонард Нимој како Спок и Волтер Кениг како Чеков.

На церемонијата присуствувал и администраторот на НАСА, д-р Џејмс Флечер. Настанот го отворил и модерирал Џон Ф. Јардли, тогашен помошник-администратор на НАСА за вселенски летови.

Шатлот што никогаш не стигнал во вселената

Иако го носел името на еден од најпознатите вселенски бродови од научната фантастика, „Ентерпрајз“ никогаш не летал во вселената. Прототипот бил изграден без вистински мотори и без функционален топлотен штит, бидејќи бил наменет за тестирање во атмосферата. Во 1977 година станал првиот шатл што извршил слободен лет, откако бил подигнат на височина од околу 7.600 метри со помош на специјално приспособен авион „Боинг 747“. Потоа бил ослободен и самостојно се спуштал кон базата Едвардс во Калифорнија, однесувајќи се слично на едрилица.

„Ентерпрајз“ бил подложен и на низа тестови на земјата, меѓу кои и испитувања на вертикалните вибрации, кои биле дел од подготовките за оперативната флота на вселенски шатлови.

Зошто „Ентерпрајз“ никогаш не станал вистински орбитер?

НАСА првично планирала прототипот да биде преправен за вистински орбитални летови. Тоа би значело дека „Ентерпрајз“ би станал вториот вселенски шатл во орбитата, по „Колумбија“. Но, во текот на изградбата на „Колумбија“ биле направени промени во дизајнот, особено во конструкцијата и тежината на трупот и крилјата. Преправката на „Ентерпрајз“ би барала значителна демонтажа и повторна изработка на делови, како и нивно враќање кај подизведувачи низ целата земја.

Проценката била дека таквата операција би била премногу скапа и би одземала премногу време. Наместо тоа, НАСА решила да изгради нови шатлови. По катастрофата со „Челенџер“ во 1986 година, „Ентерпрајз“ повторно бил разгледуван како можна замена. Сепак, НАСА на крајот се определила за изградба на нов шатл – „Индевор“, составен од резервни структурни делови наменети за претходно планираните шатлови.

Од „Смитсонијан“ до Њујорк

Ерата на оперативните вселенски шатлови започнала на 12 април 1981 година, со лансирањето на „Колумбија“ од Кејп Канаверал. „Ентерпрајз“, иако никогаш не полетал во вселената, останал важен дел од развојот и тестирањето на програмата. По завршувањето на тестовите бил пензиониран и изложен во Националниот музеј за воздух и вселена „Смитсонијан“ во Вашингтон.

Подоцна бил преместен во музејот „Интрепид си, ер енд спејс“ во Њујорк, каде што е изложен и денес. Така, шатлот што требало да го носи името „Устав“ станал „Ентерпрајз“, благодарение на фановите на една телевизиска серија, која, барем во овој случај, успеала да остави трага и во вистинската историја на вселенските летови.