Во изминатите 150 години човештвото се соочи со голем број катастрофи, меѓу кои двете светски војни и пандемијата на шпанскиот грип кои однесоа десетици милиони животи. Сепак, малкумина знаат за една малку позната глобална еколошка катастрофа која се случи непосредно пред овие настани. Во периодот од 1876 до 1878 година, масовниот глобален глад предизвикан од климатските промени збриша речиси 50 милиони луѓе во Азија, Јужна Америка и Африка.

Научниците денес ја карактеризираат оваа појава како една од најлошите еколошки катастрофи што некогаш го погодиле човештвото. Овој екстремен климатски настан, познат како супер Ел Нињо, ги постави темелите на економските нееднаквости во светот и го создаде концептот на Првиот и Третиот свет. Имено, феноменот Ел Нињо се јавува кога глобалните ветрови на Пацификот слабеат, што предизвикува драстично затоплување на океанските води и носи екстремни суши во едни, а поплави во други делови од светот.

Новите истражувања покажуваат дека катастрофата во 19 век била резултат на комбинација од абнормално топли води во Атлантскиот и Индискиот Океан, што создало современа климатска замка. Сепак, за конечниот смртоносен исход придонел и човечкиот фактор преку уништување на традиционалните системи за складирање вода и храна. Денес, светот се подготвува за нова ера на Ел Нињо, која е дополнително влошена од современите климатски промени и глобалното затоплување.

Благодарение на модерното земјоделство и напредната технологија, научниците денес не предвидуваат масовен глад од вакви размери, но предупредуваат дека ризиците се сѐ уште огромни. Земјите ширум светот веќе ги анализираат лекциите од минатото со цел подобро да се подготват за екстремните временски услови кои претстојат. Научниците истакнуваат дека историската катастрофа од пред век и половина е најдобар и најсуров пример за тоа што всушност може да му се случи на светот.