На 27 август 1883 година, вулканот Кракатау во Индонезија ја предизвикал една од најсилните ерупции во историјата на човештвото. Експлозијата била толку моќна што звукот се слушнал на оддалеченост од околу 4.800 километри, а научниците и денес го сметаат за најгласниот регистриран звук на Земјата.

Според историските податоци, ерупцијата достигнала околу 310 децибели во близина на изворот. Притисочниот бран бил регистриран на повеќе од 50 метеоролошки станици ширум светот и неколкупати ја обиколил планетата во текот на речиси пет дена. Морнари и жители на далечни острови го опишувале звукот како силно артилериско гранатирање.

Ерупцијата предизвикала огромни цунами бранови високи и над 40 метри, кои уништиле крајбрежни населби. Се проценува дека загинале околу 36.000 луѓе, најмногу поради цунамито и последиците од катастрофата.

Покрај човечките жртви, Кракатау имал и глобално климатско влијание. Огромни количини пепел и честички биле исфрлени во атмосферата, што довело до намалување на глобалната температура за околу 0,5 до 0,8 степени Целзиусови во следната година. Поради тоа, 1884 година во некои делови од светот била наречена „година без лето“.

Научниците посочуваат дека сличен феномен повторно бил забележан дури во 2022 година, по ерупцијата на подводниот вулкан Хунга Тонга во Пацификот. Иако и таа ерупција создала притисочни бранови што ја обиколиле Земјата, нејзината сила била значително помала од Кракатау.

Денес, ерупцијата на Кракатау останува важен пример за разорната моќ на природата и сè уште се користи како референтен модел при проценки на ризици од вулкани, цунами и атмосферски ударни бранови.