Ернест Милер Хемингвеј е роден на 21 јули 1899 година во Оук Парк, Илиноис. По средното образование, шест месеци работел како новинар во „Канзас Сити Стар”, пред да се пријави во Црвениот крст. Таму го научиле дека реченицата треба да биде кратка, глаголот активен, а зборот прецизен. ХЕмингвеј никогаш не ги заборавил тие правила.

На италијанскиот фронт во Првата светска војна бил сериозно ранет од шрапнел во 1918 година. Раната му остави 247 парчиња метал во телото, по негово сопствено броење и доволно материјал за роман. Тој роман со наслов „Збогум оружје”, беше објавен во 1929 година.

Паризот, „Изгубената генерација” и глас на едно доба

Во 1921 година се преселил во Париз, каде работел како странски дописник за „Торонто Стар” и бил под влијание на модернистичките писатели и уметници од емигрантската заедница наречена „Изгубената генерација”. Со нив пиел, расправал и учел. Меѓу нив биле Гертруд Штајн, Езра Паунд, Ф. Скот Фицџералд и многу други.

Неговиот прв голем роман, „Сонцето исто изгрева” (1926), ја опишал таа генерација подобро отколку кој било друг. Фразата „Изгубена генерација” произлегла токму оттаму.

Нобел, Пулицер и „Старецот и морето”

Во 1952 година „Старецот и морето” бил објавен и наишол на огромно признание. Книгата ја освоила Пулицеровата награда за фикција, а две години подоцна, во 1954, придонела Хемингвеј да ја добие и Нобеловата награда за литература.

Нобеловата академија му ја доделила наградата „за неговото мајсторство во наративната уметност, најново демонстрирано во „Старецот и морето”, и за влијанието кое го извршил врз современиот стил.” На свеченоста во Стокхолм не отишол лично. Наместо тоа, испратил говор во кој напишал: „Пишувањето значи осамен живот.”

Седум романи, четири брака, две авионски несреќи

Во моментот на смртта, Хемингвеј имал објавено седум романи, бил оженет дури четири пати, учествувал во три војни и преживеал два авионски судири. На патувањето во Африка во 1954 година бил сериозно повреден во двата судири, кои му оставиле болки и нарушено здравје за остатокот од животот. Вознемирен и депресивен, бил двапати хоспитализиран во клиниката Мајо. На 2 јули 1961 година, си го одзел животот со пушка во куќата во Кечум, Ајдахо.

Теоријата на сантата, или „принципот на ледениот брег”, е терминот кој самиот Хемингвеј го формулирал: она што е напишано е само една осмина, останатото читателот треба да го дознае без да го прочита. Неговиот лаконски и луцидена прозен стил оставил силно влијание врз американската и британската фикција во 20 век. Денес негови дела се дел од наставните програми на десетици универзитети низ светот.