Тие живеат во свет со поголема неизвесност, економски притисоци, социјални очекувања и постојана дигитална изложеност. Нов британски извештај покажува дека влошувањето на менталното здравје кај младите е реален проблем, а не резултат на нивната наводна разгаленост.

Со години младите генерации се соочуваат со критики дека се премногу чувствителни, дека лесно се откажуваат и дека не умеат да се справат со животните предизвици. Но, нова независна анализа на менталното здравје во Англија ја доведува во прашање оваа претстава.

Извештајот, предводен од професорот Питер Фонаги, посочува дека младите денес живеат под поинакви и во многу аспекти поголеми притисоци од оние со кои се соочувале претходните генерации.

Финансиската несигурност, тешкотиите при вработување, недостапното домување, конкуренцијата во образованието и влијанието на социјалните мрежи создаваат средина во која стресот станува постојан придружник.

Секој четврти млад човек има проблеми со менталното здравје

Според податоците наведени во извештајот, околу еден од четири млади на возраст од 16 до 24 години во Англија има често ментално нарушување, како анксиозност или депресија.

Во 1993 година тој сооднос бил приближно еден од шест.

Тоа претставува значителна промена во период од три децении и покажува дека зголемената потреба од психолошка поддршка не може едноставно да се објасни само со поголема свесност или почесто поставување дијагнози.

Извештајот, кој содржи 607 страници, предупредува дека психолошките тешкотии влијаат врз секојдневното функционирање, образованието, работата и социјалните односи.

Социјалните мрежи не се единствениот проблем

Иако TikTok, Instagram и другите платформи често се посочуваат како виновници за зголемената анксиозност, истражувачите нагласуваат дека менталното здравје зависи од многу пошироки општествени фактори.

Постојаното споредување со другите, идеализираните фотографии и притисокот да се биде успешен можат да го засилат незадоволството од сопствениот живот.

Но, истовремено, многу млади се прашуваат дали ќе можат да најдат стабилна работа, да купат стан, да станат финансиски независни или да изградат сигурна иднина.

Кога на тоа ќе се додадат последиците од пандемијата, промените во образованието и намалените можности за непосредно дружење, станува појасно зошто чувството на осаменост и неизвесност е толку распространето.

Недостигот од поддршка го продлабочува проблемот

Еден од најзагрижувачките заклучоци е дека системите за ментално здравје тешко успеваат да одговорат на растечките потреби.

Во Англија, стотици илјади луѓе чекаат процена за ADHD или аутизам, а дел од нив остануваат без соодветна помош подолг период.

Извештајот предлага поддршката да не зависи исклучиво од формална дијагноза, туку од реалните потреби на човекот.

Оваа анализа се однесува на Англија и бројките не можат директно да се пренесат на Македонија. Сепак, прашањата што ги отвора се важни и за нашето општество.

Младите не бараат само повеќе разбирање. Тие имаат потреба од достапна психолошка поддршка, стабилни економски можности, прифатлива станбена политика и простор за вистинско поврзување со другите.

Можеби затоа прашањето што треба да го поставиме не е зошто младите станале толку чувствителни, туку каков свет сме создале за нив.