Астрономите открија необичен радио-извор сместен на далечните надворешни ракави од нашата галаксија Млечен Пат. Објектот именуван како VT J1906+0849 се наоѓа на најмалку 49 илјади светлосни години од Земјата и испушта променлива радио-светлина. За разлика од повеќето транзиентни космички појави кои се менуваат за неколку милисекунди или месеци, овој извор пулсира со години. Тим научници од Калифорнискиот институт за технологија потврдија дека објектот останува радио-активен и светол речиси две децении.
За првпат овој извор беше забележан во податоците од 2017 година како еден од најсветлите радио-сигнали откриени досега. Меѓутоа, анализите на постарите архивски снимки открија дека во 1996 година на тоа исто место немало апсолутно ништо. Сигналот почнал постепено да се појавува околу 2005 година, за во 2014 година да го достигне својот првичен врв на светлина. По неколкугодишно постепено слабеење, научниците очекуваа тој целосно да исчезне, но на крајот од 2025 година сигналот повторно ненадејно зајакна.
Покрај необичната светлина, најголемата загатка за истражувачите претставува промената на фреквенцијата на брановите. Кај стандардните експлозивни процеси во вселената, радио-сигналот постепено се поместува кон пониски фреквенции како што материјалот се шири. Но, кај овој објект фреквенцијата драматично се менува нагоре и надолу, додека самиот извор речиси воопшто не се проширува во просторот. Ваквото однесување покажува дека во неговиот центар се одвива некој континуиран и исклучително комплициран физички процес.
Една од најверојатните хипотези е дека се работи за црна дупка или неутронска ѕвезда која постепено го голта материјалот од соседната ѕвезда. Овој процес создава силни ветрови и млазови од енергетски честички кои ја блокираат рендгенската светлина и спречуваат слободно ширење. Неодамнешните инфрацрвени набљудувања исто така открија гасови кои се движат со брзина од околу две илјади километри во секунда. Научниците продолжуваат внимателно да го следат овој објект за конечно да ја одгатнат неговата природа.
