Патот до работа, обврските по работното време и одењето до продавница брзо се собираат, па кучето често останува само подолго отколку што мислиме. Затоа е важно да се знаат психолошките и физичките потреби на миленикот при секое планирање на денот. Тоа што кучето не прави хаос во станот не значи секогаш дека не е под стрес.

Експертите за однесување на животните истакнуваат дека шест до осум часа без вршење нужда е крајната граница за здраво возрасно куче. Важно е да се знае дека ова време се однесува на целокупното отсуство на сопственикот од домот, а не само на часовите поминати во канцеларија.

Физиологијата, сепак, не е единствениот показател. Ветеринарите наведуваат дека возрасните кучиња најчесто можат безбедно да издржат шест до осум часа меѓу две прошетки, но препорачуваат тој рок да се ограничи на најмногу шест часа. Не постои универзално правило за секое куче, бидејќи возраста, здравјето и тоа колку кучето се чувствува удобно кога е само директно влијаат врз тоа колку долго може да отсуствувате.

Ако дома имате кутре, бидете подготвени некој да го обиколи многу порано. Малите кучиња понекогаш треба да излегуваат надвор на секои еден до два часа, а оние помлади од 12 недели не треба да остануваат сами подолго од два до три часа. На нив им се неопходни честите излегувања, социјализацијата и доследната обука.

Според препораките засновани на возраста, на кутрињата помлади од десет недели им одговара најмногу еден час осаменост, а на возраст од десет до 12 недели границата е два часа. Тримесечните кутриња можат да издржат три часа, четиримесечните четири, петмесечните пет, а кучињата на шест месеци до шест часа.

Кога ќе наполнат шест месеци и ќе го совладаат домашниот ред, кучињата можат да остануваат сами шест до осум часа. Секое продолжување на тоа време треба да биде постепено, со внимателно следење на реакциите на миленикот. Ако забележите незгоди во станот или знаци на нервоза, треба да се враќате дома порано.

Кога долго отсуствувате, најдобро е да ангажирате некого да го обиколи и да го изнесе кучето. Кога сте дома, заедничките прошетки, играта и посветеното внимание се најлесниот начин миленикот да се чувствува сигурно.

Неизгризаните перници, недопрениот мебел и отсуството на поплаки од соседите лесно може да ве излажат дека кучето ужива во осаменоста. Некои симптоми на анксиозност поради одвојување, сепак, многу тешко се забележуваат, како нервозното одење во круг или прекумерното лигавење. Повремено снимање на кучето додека ве нема може да даде јасна слика и вам и на ветеринарот.

Истражувањата покажуваат дека речиси четвртина од сопствениците ги оставаат кучињата сами подолго од пет часа или воопшто не водат сметка за тоа време. Експертите предупредуваат дека долготрајната изолација може да прерасне во хронична осаменост и стрес, што може да го наруши здравјето на животното. Од друга страна, реалноста е дека повеќето луѓе голем дел од денот го поминуваат надвор од дома.

Само мал дел од сопствениците никогаш не го оставаат кучето само. Ако чувствувате грижа на совеста или нервоза кога ја заклучувате вратата, не сте единствени, бидејќи повеќе од половина од сопствениците изјавуваат дека имале засилена анксиозност поради одвојувањето од миленикот. Ако забележите дека кучето е под стрес, посоветувајте се со стручњак.

Навикнувањето на осаменоста може да се тренира. Обуката почнува со одвојување од само неколку секунди, по што времето полека се продолжува, сè додека кучето не може да остане само 40 минути без паника. Консултациите со стручњак за однесување на животните можат да го олеснат овој процес.

Запомнете дека физичките потреби не се единствениот показател. Кај кучињата со изразена анксиозност, најголемиот дел од паничните реакции се јавува уште во првите 40 минути осаменост, што значи дека миленикот може сериозно да страда многу пред физички да му затреба излегување надвор.