Филмовите „Коке“ на режисерот Игор Велиновиќ и „Ветре, зборувај со мене“ на Стефан Ѓорѓевиќ се меѓу најголемите победници на 73. Пулски филмски фестивал, каде што беа доделени престижните Златни арени.

На свечената церемонија во Истарскиот народен театар, Големата златна арена за најдобар хрватски филм му припадна на остварувањето „Коке“, додека во категоријата хрватски малцински копродукции најдобар филм беше прогласен „Ветре, зборувај со мене“ на српскиот режисер Стефан Ѓорѓевиќ.

Награди за режија и сценарио

Златната арена за најдобра режија во категоријата хрватски филм ја освои Срѓан Ковачевиќ за филмот „Она што треба да се направи“, додека наградата за најдобро сценарио му припадна на Игор Велиновиќ за „Коке“. Жирито на Главната програма, составено од Винко Брешан, Хрвослава Бркушиќ, Тина Хајон, Тања Лацко и Иван Рамљак, додели и други признанија.

Златната арена за најдобра женска улога ја доби Снежана Синовчиќ Шишков за „Коке“, а наградата за најдобра машка улога му припадна на Дадо Ќосиќ за филмот „Убава вечер, убав ден“. Во категоријата хрватски малцински копродукции, наградата за најдобра режија ја освои Миша Терзиќ за филмот „Три недели подоцна“, додека Златната арена за најдобра машка улога му припадна на Вучиќ Перовиќ за „Оче наш“.

„Ветре, зборувај со мене“ освои две Златни арени

Филмот „Ветре, зборувај со мене“ на Стефан Ѓорѓевиќ продолжи со успешниот фестивалски пат и во Пула освои две Златни арени. Покрај признанието за најдобар филм во категоријата хрватски малцински копродукции, наградата за најдобра фотографија во истата категорија му припадна на Марко Брдар.

Жирито во образложението наведе дека филмот, кој се занимава со едно од најтешките човечки искуства, избегнува патетика и едноставни емоционални решенија, градејќи сопствен филмски јазик во кој тишината, ритамот и суптилните гестови имаат еднаква тежина како и зборовите.

За фотографијата на Брдар беше истакнато дека преку внимателна композиција и чувство за простор, светлина и време, камерата создава интимна врска со ликовите и ги обликува емоциите што остануваат неискажани.

Приказна за загубата и враќањето дома

„Ветре, зборувај со мене“ е инспириран од личните искуства на режисерот Стефан Ѓорѓевиќ.

Филмот го следи Стефан, кој првпат по смртта на својата мајка Неца се враќа дома за да го прослави роденденот на баба му. Во обид да го заврши филмот за мајка му и да му помогне на повредено куче, неговото враќање станува лично патување кон соочување со загубата и исцелување.

Во филмот играат членови на семејството на режисерот, кои заедно работат на завршувањето на камп-приколката на Неца.

Во актерската екипа се Негрица Ѓорѓевиќ, Стефан Ѓорѓевиќ, Бошко Ѓорѓевиќ, Ѓорѓе Давидовиќ, Будимир Јовановиќ, Љиљана Јовановиќ, Марина Давидовиќ, Видак Давидовиќ, Ана Петровиќ, Јана Михајловиќ, Јаков Михајловиќ и кучето Лија.

Регионален успех на филмот

Филмот е копродукција на Србија, Словенија и Хрватска, а е продуциран од продукциската куќа Non-Aligned Films. „Ветре, зборувај со мене“ веќе освои бројни меѓународни признанија, меѓу кои награда за најдобар филм на Болцано филмски фестивал во Италија, признание за најдобар меѓународен долгометражен филм на Меѓународниот филмски фестивал во Гуанахуато, Мексико, како и главната награда на Сараевскиот филмски фестивал.

Филмот доби признанија и на фестивали во Унгарија, Канада, Чиле, Перу, Луксембург, Австрија и Хрватска.

Со наградите во Пула, „Ветре, зборувај со мене“ уште еднаш го потврди статусот на едно од најзначајните регионални филмски остварувања во последната година.