Хантавирусот повторно е во фокусот на европската јавност по нови пријавени случаи на инфекција во повеќе земји, вклучувајќи и хоспитализации во Холандија, што ја отвори дилемата дали вирусот може да претставува поголема закана за Европа.

Според податоци од европските здравствени институции и извештаи на медиуми, хантавирусите не се нови во Европа и со години се присутни во одредени региони, особено во Германија, Франција, Скандинавија и делови од Балканот. Инфекциите најчесто се поврзани со зголемена популација на глодари по благи зими, што придонесува за локални „мини-епидемии“, но без континуирано ширење меѓу луѓе.

Европскиот центар за превенција и контрола на болести (ECDC) наведува дека годишно во Европа се регистрираат неколку илјади случаи, најчесто во форма на хеморагична треска со бубрежен синдром (HFRS), која може да варира од лесна до тешка клиничка слика.

Во повеќето случаи, заразувањето се случува преку контакт со урина, измет или плунка од инфицирани глодари, најчесто во затворени или слабо проветрени простории. Ризикот од пренос од човек на човек е многу редок и не се смета за главен начин на ширење во Европа.

Здравствените власти во повеќе држави нагласуваат дека, иако вирусот може да биде сериозен за поединечни пациенти, тој не покажува карактеристики за брзо или масовно ширење како респираторните вируси. Поради тоа, моменталната проценка е дека нема индикации за пан-европска епидемија, туку за ограничени и контролирани случаи.

Епидемиолозите сепак предупредуваат дека климатските промени и промените во популацијата на глодари може да влијаат на зачестеноста на локалните случаи, па затоа се препорачува засилена превенција и хигиена во ризични средини.