Но, зад еден од најпрепознатливите детски гласови во филмската историја се крие необична животна приказна: по Холивуд, Дунаган станал одликуван офицер во американските маринци и со децении не им кажувал на колегите дека некогаш бил Бамби.

Дунаган починал на 4 ноември 2026 година, а веста за неговата смрт беше објавена неколку дена подоцна.

Роден во Сан Антонио, Тексас, во 1934 година, тој почнал да настапува уште како мало дете.

Пред да добие улога во „Бамби“, се појавил во неколку холивудски филмови, меѓу кои и „Синот на Франкенштајн“ од 1939 година.

Во филмот глумел заедно со Борис Карлоф, актерот познат по улогата на чудовиштето на Франкенштајн.

Подоцна раскажувал дека како дете играл дама со Карлоф додека актерот сè уште ја носел шминката на филмското чудовиште.

На шестгодишна возраст Дунаган бил ангажиран во студиото „Дизни“ за снимањето на „Бамби“.

Тој го позајмил гласот на малото срнче во дел од најемотивните сцени од анимираниот филм.

Особено се памети моментот кога Бамби ја губи својата мајка.

Дунаган подоцна раскажувал дека за да ја сними сцената, еден од режисерските соработници побарал од него да замисли дека ја изгубил сопствената мајка.

Филмот бил премиерно прикажан во 1942 година и останал едно од најпознатите анимирани остварувања на „Дизни“.

За Дунаган, сепак, тоа било и последното филмско искуство.

По завршувањето на образованието, во 1952 година се приклучил на американските маринци.

Во војската поминал 25 години, служел и во Виетнам и напредувал до чин мајор.

За време на службата добил повеќе воени одликувања, меѓу кои три медали „Пурпурно срце“ и „Бронзена ѕвезда“.

Но, неговото минато во Холивуд останало речиси непознато за луѓето со кои работел.

Дунаган стравувал дека младите војници нема сериозно да го сфаќаат ако дознаат дека командирот некогаш го играл најнежното срнче од анимираните филмови.

Подоцна со хумор објаснувал дека не сакал неговите маринци да почнат да го нарекуваат „мајор Бамби“.

Со текот на годините, сепак, го променил ставот.

Почнал да присуствува на настани посветени на „Дизни“, да разговара со обожавателите и да зборува за своето необично детство во филмската индустрија.

Во една од своите подоцнежни исповеди признал дека му било жал што порано не им кажал на блиските пријатели од војската за улогата во „Бамби“.

Иако служел во војна и добил високи одликувања, неговиот глас во анимираниот филм останал нешто по кое милиони луѓе го препознавале.

Така човекот што во војската го криел своето филмско минато, на крајот од животот повторно станал дел од приказната што му донела светска препознатливост уште како дете.