Полскиот премиер Доналд Туск предупредува на сериозен ризик од руски дронови во НАТО земјите во текот на претстојната есен и зима. Според неговите разузнавачки информации, главната цел на овие акции нема да биде директна војна, туку психолошко тестирање на решителноста на Алијансата.
Во своето обраќање пред полскиот парламент, Туск нагласи дека постои реална опасност беспилотни летала или проектили да навлезат на територијата на земјите од источното крило на НАТО, па дури и да предизвикаат разурнувања.
„Официјалниот наратив од Москва ќе биде дека тоа е целосно случајно и оти нема причина за каков било одговор од НАТО. Инцидентите би се повторувале за да се покаже дека целиот пакт е беспомошен и слаб“, истакна Туск.
Целта на овие руски потези е постепено да се ослабне довербата на Европејците во членот 5 од Договорот за колективна одбрана и да се посее сомнеж дека НАТО гарантира безбедност само на хартија.
Што би значеле руски дронови во НАТО за членот 5?
Доколку се оствари ова сценарио, тоа би претставувало директен тест за темелите на Алијансата. Членот 5 налага дека напад врз една членка е напад врз сите, а секое колебање при евентуални инциденти може да предизвика поделби меѓу сојузниците. Оваа доверба е клучна и за помалите земји-членки, вклучувајќи ја и Македонија, кои својата национална безбедност ја базираат токму на овој принцип.
Туск додаде дека многу политички сили во Европа кои добиваат на популарност, само чекаат изговор за да не ги бранат Полска, Летонија и Литванија доколку нешто се случи.
Тешка зима за Украина
Покрај провокациите кон западните соседи, полскиот премиер предупреди дека Русија не е подготвена за мировни преговори пред крајот на зимата.
Анализите покажуваат дека Москва спроведува нова стратегија чија примарна цел е максимално уништување на украинската економија, логистиката и железничката инфраструктура. Се очекуваат интензивни напади врз шест големи украински градови, како и обиди за уништување на граничните премини.
Останува отворено прашањето: Како ќе реагира Алијансата ако руските провокации станат секојдневие и дали наводната „случајност“ ќе биде доволен изговор за да се избегне директна конфронтација?
