Франција бара од Германија прецизно да објасни под кои услови би ги употребила своите нови ракети со долг дострел во случај на воен конфликт со Русија. Причината е стравувањето дека напад со конвенционално оружје врз руска територија би можел погрешно да биде протолкуван во Москва и да предизвика нуклеарен одговор, објави „Фајненшл тајмс“, повикувајќи се на шестмина функционери запознаени со разговорите.

Според британскиот весник, француските власти веќе разговараат со германските претставници за усогласување на стратегиите за употреба на ракети на големи растојанија.

Во центарот на разговорите е таканаречената стратегија за длабоки прецизни удари, односно можноста да се погодат воени цели на значителна оддалеченост од линијата на фронтот.

Париз стравува од погрешна процена на Москва

Германија развива и набавува ракетни системи со дострел од 500 до повеќе од 2.000 километри, што би ѝ овозможило во евентуален конфликт да погодува воени цели длабоко на руска територија.

Но, Франција предупредува дека границата меѓу конвенционалните и нуклеарните операции мора да биде јасно дефинирана.

Еден од француските функционери за „Фајненшл тајмс“ предупредил дека погрешното толкување на воените сигнали може да ги доведе страните до нуклеарниот праг без навреме да ја препознаат опасноста.

Особена загриженост предизвикува можноста Русија да го протолкува нападот со ракети со долг дострел како закана за своите стратешки капацитети, дури и кога оружјето нема нуклеарна боева глава.

Таквата процена би можела да отвори простор за несакана ескалација на конфликтот.

Париз стравува и дека Москва би можела да ја смета Франција за одговорна за дејствувањето на нејзините европски партнери.

Француското нуклеарно оружје отвора нови прашања

Ова прашање добива дополнителна тежина поради новата француска политика на проширено нуклеарно одвраќање, што претседателот Емануел Макрон ја претстави во март 2026 година.

Со неа Франција настојува своите нуклеарни капацитети да ги стави во поширок контекст на европската безбедност, без да ја пренесе контролата врз нуклеарното оружје на други држави.

Макрон тогаш нагласи дека француската нуклеарна доктрина ќе го задржи одбранбениот карактер и дека конечната одлука за употреба на нуклеарно оружје ќе остане исклучиво во рацете на францускиот претседател.

Но, токму поврзувањето на француското нуклеарно одвраќање со безбедноста на европските партнери отвора нови прашања.

Ако Германија изврши конвенционален напад врз руски воени цели, дали Москва би го третирала тоа како изолирана германска операција или како дел од поширока европска стратегија?

Одговорот на ова прашање е една од причините поради кои Париз бара прецизни правила и заедничко разбирање на ризиците.

Франција и Германија бараат заеднички правила

Француските и германските власти веќе имаат воспоставено посебна структура за разговори за нуклеарното одвраќање.

На 2 март 2026 година Макрон и германскиот канцелар Фридрих Мерц потпишаа заедничка декларација за зајакнување на соработката во одбраната и одвраќањето.

Документот предвидува координација на конвенционалните и нуклеарните способности, противракетната одбрана и системите за рано предупредување.

Според германски функционер цитиран од „Фајненшл тајмс“, Берлин ја споделува потребата за заедничка доктрина и усогласено разбирање на можните фази на воена ескалација.

Тоа значи дека разговорите не се резултат на отворен судир меѓу Париз и Берлин, туку на различните искуства и стратегиски позиции на двете земји.

Франција располага со сопствен нуклеарен арсенал и со децении развива правила за неговото користење и за испраќање сигнали кон потенцијалните противници.

Германија, од друга страна, нема сопствено нуклеарно оружје и својата одбрана ја темели врз НАТО, американското нуклеарно одвраќање и конвенционалните воени капацитети.

Во услови на забрзано европско вооружување, оваа разлика добива сè поголемо значење.

НАТО се подготвува за прецизни удари на големи растојанија

Не е само Германија таа што развива ракети со долг дострел.

Велика Британија, Полска, нордиските и балтичките земји исто така ги зајакнуваат своите способности за прецизни удари, поради процените за зголемена безбедносна закана од Русија.

Британските власти разговараат со Германија за заедничко развивање оружје со дострел до 2.000 километри, како и за координација на евентуалните операции во случај на војна.

Целта на овие системи е да можат да погодат командни центри, логистички капацитети и складишта за муниција, со што би се ограничила способноста на противникот да продолжи со воени операции.

Но, нивната употреба отвора прашања за тоа кој би ги одобрувал ударите, какви цели би биле дозволени и како сојузниците би спречиле конфликтот да премине на нуклеарно ниво.

Според „Фајненшл тајмс“, британските претставници исто така сметаат дека координацијата во рамките на НАТО е неопходна за да се избегнат погрешни процени.

Европа се вооружува, но ризикот од ескалација останува

Загриженоста доаѓа во период на продолжена војна во Украина и неизвесност околу идната американска безбедносна поддршка за Европа.

Европските држави се обидуваат да изградат поголема способност за сопствена одбрана, но истовремено се соочуваат со прашањето како употребата на сè помоќно оружје би влијаела врз ризикот од директен судир со Русија.

Француското барање за јасна германска стратегија затоа не е предупредување дека нуклеарна војна е неизбежна.

Станува збор за обид однапред да се утврдат правилата за употреба на оружјето и да се спречи погрешна воена процена со несогледливи последици.

Додека Европа ги зголемува инвестициите во вооружување, Париз и Берлин треба да најдат заеднички одговор на прашањето како да се зајакне одвраќањето без дополнително да се зголеми опасноста од нуклеарна ескалација.