Последната серија ерупции на вулканот Етна на Сицилија исфрли илјадници тони ситна вулканска пепел врз околните градови, предизвикувајќи раст на респираторните заболувања и масовни откажувања на летовите. Иако лавата ретко стигнува до населбите, токсичната прашина со недели останува во воздухот и ги принудува граѓаните повторно да носат заштитни маски. Според италијанскиот Национален институт за геофизика и вулканологија (INGV), активните емисии постепено стивнуваат, но последиците по здравјето и секојдневието остануваат.
Најголемата опасност од последните ерупции не е лавата, туку микроскопската вулканска прашина што ветерот ја разнесува десетици километри подалеку. Во градови како Николози и Заферана Етнеа, честичките со денови паѓаат врз покривите, дворовите и улиците, а со секое минување на возилата повторно се креваат во воздухот.
Медицинските извештаи потврдуваат дека ситната пепел лесно навлегува длабоко во дишните патишта. За време на пикот на ерупциите во август, локалните амбуланти забележаа за 8% зголемен број на прегледи поради хронична кашлица, воспаленија на очите и иритации на носот, при што најранливи се децата, постарите и астматичарите.
Освен врз здравјето, вулканската прашина нанесе сериозен удар врз транспортот и економијата. Во периодот од 6 до 12 август, кога туристичката сезона беше на врвот, аеродромот во Катанија откажа над една третина од предвидените 2.000 летови, додека стотици авиони беа пренасочени.
Ова предизвика верижни доцнења во авиосообраќајот низ целиот јужен европски регион и Медитеранот, засегајќи и илјадници транзитни патници и туристи.
Проблемот во населените места продолжува и откако вулканот ќе се смири. Локалните комунални служби немаат капацитет брзо да ги соберат илјадниците тони пепел, па граѓаните самите со денови полнат вреќи што потоа со недели стојат по дворовите.
Дополнителен проблем прави употребата на моторни дувалки за лисја, кои наместо да ја отстранат, само повторно ја креваат опасната прашина во висина и го продолжуваат периодот на вдишување.
Сицилијанските регионални власти сега се обидуваат да го сменат моделот за справување со вулканскиот отпад, третирајќи го како ресурс наместо како постојана вонредна состојба.
Новата регулатива овозможува собраната пепел да се користи како индустриска суровина во градежништвото, пред сè како замена за дел од компонентите во производството на цемент. Доколку овој систем заживее, ќе се овозможи побрзо чистење на градовите и намалување на депониите со вулкански талог.
