Масовното собирање на паднатите есенски лисја во пластични вреќи и нивното депонирање претставува сериозен удар врз урбаната екологија, алармираат меѓународните научни друштва за заштита на животната средина. Наместо да се третираат како отпад, паднатите лисја се клучен биолошки штит што ја храни почвата, спречува ерозија и обезбедува презимување за илјадници видови корисни инсекти.
Глобалната иницијатива „Оставете ги лисјата“ (Leave the Leaves), предводена од меѓународната организација за заштита на безрбетници „Ксерсес“ (The Xerces Society), документира дека слојот од паднати лисја е суштинско живеалиште во текот на студените месеци.
Во овој природен покривач презимуваат ларвите на пеперутките, опрашувачите, бубамарите и светулките. Кога комуналните служби или сопствениците на дворови целосно ќе го исчистат овој слој, тие директно го прекинуваат репродуктивниот циклус на инсектите. Ова доведува до драстичен пад на урбаната популација на птици напролет, со оглед на тоа што птиците се хранат токму со овие скриени организми за време на зимата.
Истражувањата на Државниот универзитет во Мичиген покажуваат дека паднатите лисја содржат вредни органски материи кои природно ја подобруваат структурата на земјиштето. Со нивното бавно распаѓање, почвата директно се збогатува со азот, јаглерод, калиум и фосфор.
Тревниците на кои органскиот слој се остава или се уситнува со косилка развиваат подлабок корен, покажуваат поголема отпорност на суша и бараат значително помалку вештачки ѓубрива во текот на пролетта и летото. Дополнително, природниот покривач делува како бариера што го потиснува растот на плевелите без примена на токсични хемиски препарати.
Според податоците на Агенцијата за заштита на животната средина на САД (EPA), органскиот отпад од дворовите кој завршува херметички затворен во пластични вреќи на депониите претставува главен извор на гасови со ефект на стаклена градина.
Во депониите, каде што нема присуство на кислород, органската материја се разградува анаеробно и ослободува метан – гас со речиси 30 пати повисок потенцијал за загревање на атмосферата во споредба со јаглеродниот диоксид. Научниците препорачуваат лисјата од патеките и тротоарите да не се фрлаат, туку едноставно да се префрлат во подножјето на дрвјата и цветните леи како заштитен мулч.
