Франција, Шпанија и Италија се меѓу европските економии кои се најмногу изложени на растечките економски трошоци предизвикани од екстремните жештини. Според проценките на компанијата Алијанц Трејд, топлотните бранови во наредните години би можеле да го намалат економскиот учинок во некои земји за дури седум проценти до 2030 година. Екстремните температури стануваат сериозна кочница за економскиот раст на најголемите европски сили, а главни двигатели на овој негативен тренд се падот на продуктивноста на работната сила и драстично зголемената побарувачка за разладување.
До 2030 година, кумулативните загуби во бруто-домашниот производ би можеле да достигнат меѓу пет и седум проценти во земјите кои се најпогодени од климатските промени. Франција се наоѓа на самиот врв на оваа европска листа, со потенцијални загуби од неверојатни 240 милијарди долари во следните пет години. Италија е втората најзагрозена економија на континентот со проектирана штета од 147 милијарди долари, по што следуваат Германија со 131 милијарда и Шпанија со 120 милијарди долари. За споредба, кумулативните загуби во Јапонија за истиот период би можеле да достигнат 354 милијарди долари. За да го проценат овој потенцијален трошок, истражувачите тргнаа од претпоставката дека земјите ќе се соочат со константен пораст на температурите, што ќе кулминира со услови слични на нивните најтопли историски години забележани во изминатата деценија.
Овие наоди само ги потврдуваат стравувањата што претходно ги изнесе и Европската централна банка. Главниот економист на банката, Филип Лејн, неодамна истакна дека глобалното затоплување и зачестеноста на екстремните временски неприлики предизвикуваат огромни економски штети. Тој додаде дека најновите истражувања сугерираат дека глобалниот БДП по глава на жител денес би бил за над дваесет проценти повисок доколку не се случеше затоплувањето во периодот меѓу 1960 и 2019 година.
Главната причина за ваквиот пад лежи во загубената продуктивност и енергетскиот притисок. Градежните работници, фабричките работници, доставувачите и земјоделците сè почесто губат ефективни работни часови за време на големите горештини, додека бизнисите истовремено се соочуваат со екстремни трошоци за ладење на просториите. Податоците на Алијанц Трејд покажуваат дека штом температурата ќе надмине 30 степени Целзиусови, продуктивноста на трудот опаѓа за околу три проценти за секој дополнителен степен. Во исто време, побарувачката за енергија расте за околу 1,2 проценти по степен, бидејќи домаќинствата и компаниите масовно се потпираат на климатизацијата. Падот на продуктивноста се препишува на зголемениот физички напор, намалените когнитивни способности и лошиот сон кај работниците.
Жештините создаваат и огромен притисок врз енергетските системи. Кога температурите се екстремно високи, капацитетот за производство на електрична енергија може сериозно да се намали. Енергетскиот микс на Европа сè уште во голема мера се потпира на термоелектричните централи, каде што гасот, нуклеарната енергија и јагленот зависат од достапноста на вода за ладење на системите. Како пример се посочува топлотниот бран во Франција од 2019 година, кога производството на нуклеарна енергија мораше да биде намалено поради недостиг на вода за ладење, што предизвика остар скок на цените на струјата на пазарот. Дополнително, загрозена е и транспортната инфраструктура, бидејќи високите температури ги оштетуваат патиштата и железничките пруги.
Извештајот предупредува дека ефектите од жештините се протегаат далеку пошироко од самите работни места, сериозно загрозувајќи ги и јавните финансии. Наместо потрошувачката, најголем удар ќе претрпат инвестициите, кои во просек би можеле да паднат за осум проценти во погодените земји, бидејќи бизнисите го намалуваат трошењето поради очекуваниот помал профит. Ова води кон стагфлациски притисоци, каде инфлацијата расте паралелно со невработеноста, ставајќи ги централните банки пред тежок избор. Помалиот економски учинок ќе ги намали даночните приходи, додека владите ќе мора да трошат повеќе за здравство и итни поправки. Како резултат на тоа, Италија и Шпанија ризикуваат да го прекршат лимитот за дефицит на Европската Унија, додека Франција, која веќе има буџетски дефицит, ќе се соочи со дополнителен фискален товар.
На прашањето колку е подготвена Европа за ова сценарио, одговорот на експертите е дециден дека ниту една голема европска економија нема целосна стратегија. Шпанија има најдобра заштита за работниците, додека Франција предничи во стандардите за градење објекти отпорни на топлина. Сепак, на повеќето земји им недостига долгорочно финансирање за адаптација, па владите главно реагираат со вонредни средства дури откако штетата веќе ќе се случи. Иако Европската Унија има амбициозни планови за климатска неутралност до 2050 година, извештајот заклучува дека државата мора да им помогне и на домаќинствата со пониски приходи, кои се најранливи и не можат сами да си дозволат изолација и системи за ладење.
