Неговите шанси за закрепнување изгледале мали, но по долготрајно лекување и рехабилитација не само што повторно проодел, туку успеал да стане куче водич за жена со оштетен вид.
Кога Орландо бил мало кученце, неговата иднина изгледала неизвесна. Лабрадорот, кој бил подготвуван за обука како куче водич, заболел од тетанус, ретка и потенцијално смртоносна болест кај кучињата.
Неговата приказна, објавена денес во британскиот „Гардијан“, сведочи за необично закрепнување кое на крајот му овозможило да ја исполни задачата за која бил подготвуван.
Орландо бил одгледуван во Свонли, во британската област Кент, од волонтерка која соработувала со хуманитарната организација Guide Dogs.
Првите симптоми не изгледале драматично. Кученцето почнало необично да ја движи главата, но здравствената состојба брзо му се влошила.
Набргу станало јасно дека боледува од тетанус, сериозна инфекција која го напаѓа нервниот систем и предизвикува силна мускулна вкочанетост.
Болеста толку напредувала што Орландо останал целосно неподвижен.
Борба за живот и долга рехабилитација
Поради сериозноста на состојбата, кученцето било пренесено на интензивно ветеринарно лекување.
Тетанусот кај кучињата е релативно редок, па рутинската вакцинација против оваа болест не е вообичаена како кај луѓето.
Во најтешкиот период Орландо не можел самостојно да се движи, а неговото закрепнување било неизвесно.
Но, по интензивното лекување започнале првите знаци на подобрување.
Следувала долга рехабилитација. Орландо морал повторно да ги научи најосновните активности, вклучително и самостојно движење и нормално хранење.
За неговите негуватели тоа било исклучително емотивно искуство, особено затоа што во еден момент изгледало дека кучето нема да преживее.
Од парализирано кученце до куче водич
Иако Орландо постепено закрепнувал, неговата иднина како куче водич останала неизвесна.
Поради здравствената состојба, привремено бил оценет како неподобен за продолжување на специјализираната обука.
Сепак, неговото закрепнување продолжило, а со текот на времето повторно ја покажал енергијата и желбата за активности.
Кога наполнил 17 месеци, Орландо добил можност повторно да се вклучи во програмата за обука на кучиња водичи.
Она што следувало ги изненадило и неговите негуватели.
За помалку од шест месеци успешно ја завршил обуката и ги исполнил барањата за работа како куче водич.
Нов почеток за Орландо и неговата сопственичка
По завршувањето на обуката, Орландо бил доделен на жена со оштетен вид, која со години чекала куче водич.
Од животно кое едвај преживеало тешка болест, станал придружник кој ѝ помага на друга личност посамостојно и побезбедно да се движи.
За волонтерката која го одгледувала, неговиот успех претставувал посебен момент. Кученцето за кое стравувала дека никогаш повторно нема да прооди, на крајот станало куче од кое зависи секојдневната независност на една жена.
Приказната за Орландо покажува колку можат да бидат значајни навремената ветеринарна грижа, трпението и посветената рехабилитација.
Неговото закрепнување е исклучителен случај и не значи дека секое животно со толку тешка болест ќе има ист исход.
