Наместо да се доживува како празнина меѓу две љубовни приказни, животот без партнер за многумина може да значи повеќе нови искуства, поголема самодоверба и подобро психолошко чувство.

Долго време општеството ја претставуваше романтичната врска како клучен услов за исполнет живот. Да се биде во пар често се смета за посакувана цел, додека самечкиот период лесно се доживува како нешто привремено, недовршено или помалку вредно.

Но оваа слика полека се менува.

Како што пишува „Индипендент“, повикувајќи се на истражување објавено во „Personality and Social Psychology Bulletin“, сѐ повеќе млади возрасни лица одложуваат сериозна врска, свесно избираат да бидат сами или едноставно се обидуваат да извлечат нешто добро од тој период од животот.

Истражувачите дошле до заклучок дека начинот на кој луѓето гледаат на самечкиот живот има големо влијание врз тоа како се чувствуваат. Луѓето кои веруваат дека самечкиот период им нуди можност за личен раст биле посклони да пробуваат нови работи, да се чувствуваат подобро во сопствената кожа и да имаат повисоко ниво на животно задоволство.

Во првите две студии биле следени 276 самечки лица на возраст од 17 до 49 години, а истражувачите ја анализирале врската меѓу ставот кон самечкиот живот, новите искуства и психолошката благосостојба.【 Резултатите покажале дека самечкиот живот не мора да биде период на чекање, туку може да стане време во кое човек се запознава подобро себеси, гради нови навики и го проширува сопствениот свет.

Во третата студија биле опфатени 324 лица на возраст од 18 до 76 години. Учесниците биле поттикнати да замислуваат нови и возбудливи активности што би можеле да ги прават затоа што се слободни. Дури и самото размислување за тие можности било поврзано со моментално подобро расположение и чувство на личен развој.

Интересно е и тоа што околу 80 проценти од активностите што учесниците ги опишале како значајни ги правеле со пријатели или семејство, што покажува дека самечкиот живот не мора да значи осаменост. Останатите 20 проценти биле активности што ги правеле сами, како читање, прошетки или време свесно поминато во сопствено друштво.

Секако, ова не значи дека секој што е сам веднаш е и посреќен. За некои луѓе самечкиот период може да биде тежок, особено ако не е личен избор. Но истражувањето отвора поинаква перспектива: наместо самечкиот живот да се гледа само како празнина што треба да се пополни, тој може да се доживее како период во кој човек расте, пробува нови работи и гради посилен однос со себе.