Џенсен Хуанг, коосновач и извршен директор на Нвидиа, не верува дека развојот на вештачката интелигенција ќе доведе до исчезнување на човештвото до крајот на оваа деценија. Неговата проценка е директна: според Хуанг, сценариото во кое ВИ ќе предизвика крај на светот до 2030 година има „нула проценти“ шанси да се случи.

Тој ги критикува предупредувањата за непосредна ВИ-катастрофа како неодговорно плашење на јавноста и смета дека за ваквите крајни предвидувања во моментов нема доволно цврста научна основа. Но, тоа не значи дека Хуанг ги негира ризиците од ВИ. Напротив, тој смета дека безбедноста мора да биде составен дел од развојот на технологијата.

Безбедноста да, забавувањето не

Во технолошката индустрија сè погласни се предупредувањата дека идните, помоќни ВИ системи би можеле да создадат сериозни ризици доколку нивниот развој излезе од контрола. Дел од експертите и луѓето кои работеле на развојот на напредни ВИ системи затоа повикуваат на побавно воведување на новите модели и повеќе време за нивно тестирање и обезбедување. Хуанг има поинаков пристап.

Според него, развојот треба да продолжи брзо, но системите не треба да стигнуваат до корисниците пред да бидат доволно тестирани. Како што ВИ станува сè помоќна и се користи за посериозни задачи, поголем дел од работата, според него, треба да се насочи кон тестирање, евалуација, проверка на безбедноста и откривање на проблемите пред производите да бидат пуштени во употреба.

Не ни треба нов закон за секој проблем

Хуанг има сличен став и за регулацијата. Наместо за секој нов проблем поврзан со ВИ да се создава целосно нов правен систем, тој смета дека прво треба да се применуваат постојните закони. Како пример ги наведува одговорноста на компаниите и сајбер-безбедноста, области во кои веќе постојат правила. Неговата позиција е дека компанијата не треба да биде ослободена од одговорност само затоа што штетата ја предизвикал ВИ систем, наместо традиционален софтвер или друг производ.

Нвидиа има огромен интерес во оваа приказна

Хуанг ја брани својата позиција во момент кога Нвидиа е еден од најголемите економски добитници од глобалниот бум на ВИ. Процесорите на компанијата се клучен дел од инфраструктурата на која се обучуваат и извршуваат најнапредните ВИ модели. Огромната побарувачка за чипови ја зголеми и вредноста на компанијата.

Токму затоа неговите ставови се разгледуваат и низ призмата на деловниот интерес на Нвидиа. Хуанг не го негира тој интерес, но тврди дека тоа не значи дека безбедноста треба да биде ставена во втор план. Неговиот аргумент е дека доколку ВИ производите станат небезбедни и предизвикаат сериозна штета, последиците ќе ги почувствуваат и компаниите што заработуваат од оваа технологија.

Во позадина е и трката со Кина

Во целата приказна се вклучува и технолошкото натпреварување меѓу САД и Кина. Хуанг сака американските компании да продолжат со брз развој на ВИ и да останат конкурентни на глобалниот пазар. Истовремено, тој се спротивставува на ограничувањата што ѝ го отежнуваат на Нвидиа пристапот до кинескиот пазар, особено кога станува збор за најнапредните процесори.

Според неговиот став, американските компании треба да се натпреваруваат за купувачи ширум светот, наместо дел од пазарите да им ги препуштат на конкурентите. Хуанг истовремено зборува за можноста за меѓународни стандарди за развој на ВИ. Сепак, таквата соработка има граници кога ќе се допре до националната безбедност и одбраната.

Вештачката интелигенција затоа веќе не е само технолошко прашање. Чиповите што се потребни за нејзиниот развој се дел од трговските ограничувања и поширокото економско и технолошко натпреварување меѓу двете најголеми економии.

Огромните ВИ центри имаат друга цена

Хуанг зборува и за проблем што веќе е видлив – отпорот кон изградбата на огромни центри за податоци. Обучувањето и работењето на современите ВИ модели бараат огромни количества електрична енергија, додека системите за ладење можат да трошат и значителни количества вода. Поради тоа, во некои локални заедници расте отпорот кон изградбата на нови центри за податоци.

Хуанг признава дека технолошката индустрија не секогаш разговарала доволно рано со жителите на местата каде што планирала вакви објекти. Според него, разговорите со локалните заедници треба да започнат многу порано. За Нвидиа, ова прашање е директно поврзано со иднината на ВИ. Колку моделите стануваат поголеми и посложени, толку повеќе се потребни процесори, инфраструктура и енергија.

Токму тука Хуанг прави разлика меѓу ризиците што веќе постојат и можат конкретно да се решаваат и сценаријата за целосно исчезнување на човештвото. Неговата позиција е дека ВИ треба да продолжи да се развива брзо, но безбедноста мора да го следи тој развој. Предвидувањето дека технологијата ќе го донесе крајот на светот до 2030 година, според него, засега нема доволно упориште во она што го знаеме.