Повеќе од половина од светското население чува барем едно домашно милениче, што го рашири верувањето дека животните го подобруваат човековото здравје. Навидум изгледа логично дека социјалната поврзаност со друг вид носи придобивки за благосостојбата, исто како и меѓучовечките односи. Сепак, најновото истражување објавено во списанието „PLOS One“ наоѓа многу малку докази за ваквиот општ позитивен ефект.

Истражувачите од Универзитетите во Швајцарија и Холандија анализираа податоци од над две илјади возрасни учесници. Тие го испитуваа физичкото здравје, животното задоволство, осаменоста и психолошката состојба кај луѓето што чуваат и што не чуваат животни. По земањето предвид на демографските фактори како возраста, приходите и брачниот статус, не беа пронајдени генерални разлики во задоволството од животот.

Интересно е што сопствениците на миленичиња пријавиле нешто полошо физичко здравје во споредба со оние кои немаат животни. Исто така, лицата кои чувствувале поголема емоционална поддршка од своето милениче, во просек пријавиле малку повеќе чувства на осаменост. Сепак, лицата кои минувале повеќе време со своите животни имале повисоко ниво на ментална благосостојба.

Авторите на студијата нагласуваат дека резултатите укажуваат на корелација, а не на директна причинско-поседична врска. Чувањето животно не значи автоматски подобро здравје или среќа за човекот. Врската меѓу луѓето и животните е комплексен однос кој зависи од карактеристиките на двете страни.