Во студената зима во 1472 година, во францускиот град Дижон, бремената жена Жан била жртва на сурово и жестоко насилство. Градот во тоа време се наоѓал под постојана закана од војна и бил опколен од сурови платеници кои сееле страв меѓу локалното население. Набрзо по нападот, таа решила случајот веднаш да го пријави кај градскиот истражител Жак Борестел. Иако казната за ваквите дела била смрт, повеќето злосторства во тој период ретко биле официјално процесирани низ судска постапка.
Приказната на Жан, детално документирана во новата книга на историчарката Сара Мекдугал, ги руши сите воспоставени митови за средниот век. Вообичаено се веруваше дека жртвите на вакви напади биле срамно отфрлани од своите заедници и принудувани на маргините од општеството. Меѓутоа, архивските документи од Дижон покажуваат сосема поинаква реалност во која градот и соседите веднаш ѝ застанале во заштита. Истражителот успеал брзо да ги пронајде напаѓачите и преку испитувања да обезбеди комплетни признанија.
За да ја потврдат нејзината легитимност, властите започнале дополнителна истрага за нејзиниот личен живот и минато. Притоа се открило дека Жан излажала за одредени детали од својот брак и дека претходно била во врска со локален свештеник. Сепак, градските обвинители одлучиле да продолжат со судењето и покрај овие откритија за нејзиниот приватен живот. Ова покажува дека тогашното правосудство не ја префрлало вината врз жртвата, туку фокусот останувал врз казнувањето на сторителите.
Иако платениците на крајот се спасиле од погубување со помош на политички манипулации од војводските власти, случајот на Жан останува историски преседан. Соседите и сограѓаните ѝ помагале да се скрие од заканите на платениците и ѝ обезбедиле работа во локалната болница. Нејзината храброст јасно покажува дека жените во средниот век имале право на глас и можеле да бараат правда пред судовите. Оваа фасцинантна приказна дава сосема нова перспектива за борбата за женските права низ историјата.
