Тимот, воден од професорот Ејиро Мијако од Јапонскиот институт за напредна наука и технологија, тестирал 45 бактериски соеви од цревата на дрвни жаби и јапонски тревни гуштери. Овие животни намерно биле избрани, бидејќи кај нив спонтани тумори се ретки и покрај тоа што поднесуваат голем клеточен стрес, како метаморфоза и регенерација и живеат во средини богати со патогени.

Од деветте соеви со антитуморско дејство, еден се издвоил повеќе, Ewingella americana, изолиран од дрвните жаби. Кај глувци со колоректален рак, една интравенска доза од оваа бактерија довела до целосно исчезнување на туморите кај сите третирани животни. Резултатот бил подобар и од стандардна имунотерапија и од хемотерапија, тестирани во истиот експеримент.

Бактеријата дејствува на два начина. Како факултативен анаероб, таа селективно се насобира во туморското ткиво, каде природно има малку кислород и директно ги напаѓа клетките од рак таму. Истовремено, го активира имунолошкиот систем на телото, вклучувајќи Т-клетки, неутрофили и Б-клетки, кои дополнително го напаѓаат туморот.

Глувците подоцна повторно биле изложени на клетките со рак, но не развиле нови тумори. Ова сугерира дека третманот можеби создава траен имунолошки заштитен ефект, а не само еднократно дејство.

Резултатите сепак се сè уште претклинички, ограничени само на глувци. Истражувачите предупредуваат дека патот до тестирање кај луѓе бара решавање на безбедносни прашања, вклучувајќи го ризикот што ваква бактерија би можела да го претставува за пациенти со ослабен имунитет.