Астрономите пронајдоа најсилен доказ досега дека и планети надвор од Сончевиот систем можеби имаат магнетни полиња. До ова откритие дошле откако го анализирале необичното однесување на ветровите на седум големи, жешки и гасовити егзопланети.
Станува збор за планети познати како „жешки Јупитери“. Тие се слични по големина и состав на Јупитер, но се наоѓаат многу поблиску до своите ѕвезди. Поради тоа, едната страна им е постојано свртена кон ѕвездата и е екстремно жешка, додека другата страна останува во темнина.
Научниците очекувале дека најжешките планети ќе имаат и најсилни ветрови, бидејќи поголемата топлина обично создава поголема атмосферска енергија. Но, набљудувањата покажале нешто спротивно: токму најжешките егзопланети имале послаби ветрови од очекуваното.
Тоа ги збунува астрономите, бидејќи значи дека дел од енергијата не се претвора во посилно движење на атмосферата. Наместо тоа, научниците сметаат дека енергијата можеби се „губи“ преку интеракција меѓу наелектризирани честички во атмосферата и магнетно поле околу планетата.
Ветровите на овие далечни светови сепак се екстремни. Нивната брзина може да достигне и до 25.000 километри на час, што е повеќе од ветровите на Јупитер. Но, начинот на кој тие слабеат кај најжешките планети укажува дека атмосферата можеби е под влијание на магнетни сили.
Откритието не значи дека овие планети се погодни за живот. Тие се преголеми, гасовити и премногу жешки. Но, резултатите се важни затоа што покажуваат дека магнетните полиња може да бидат почеста појава кај планетите надвор од Сончевиот систем отколку што досега било тешко да се докаже.
Магнетното поле е важно затоа што може да влијае врз тоа како една планета ја задржува својата атмосфера низ времето. Атмосферата, пак, е клучна за температурата, притисокот и условите што на карпести планети како Земјата можат да овозможат постоење на течна вода.
Затоа, ова откритие не е доказ за живот, туку важен чекор во разбирањето како се развиваат далечните планети и кои услови можат да влијаат врз нивната долгорочна стабилност.
