Кога во спалната соба ќе завладее затишје, повеќето парови најчесто не се соочуваат со недостаток на љубов или конфликти. Нова научна студија објавена во списанието „Journal of Sexual Medicine“ покажува дека сексот најчесто изостанува поради баналниот одговор дека „едноставно не се случило“. Истражувачите предупредуваат дека вистинската опасност за врската не лежи во самите периоди на пауза, туку во начинот на кој партнерите си ја толкуваат таа тишина.

Истражувањето опфати 87 хетеросексуални парови, главно од Соединетите Американски Држави, кои биле во врска во просек девет години. Повеќето од испитаниците биле на возраст во раните триесетти години. Во текот на 30 дена, секој учесник индивидуално пополнувал кратка анкета за својот сексуален живот. Во деновите кога немале интимен однос, партнерите наведувале конкретна причина од понудените опции или запишувале сопствено објаснување.

Спротивно на вообичаените претпоставки дека сексуалната пауза е последица на длабоки расправии или губење на страста, најчестиот одговор кај двата пола гласел: „Едноставно не се случи“. Веднаш по него, и мажите и жените подеднакво наведувале дека немале време. Гостите во домот, болеста или работниот стрес биле бележани во слична мера.

Разликите меѓу партнерите се појавиле при подлабокото образложување на причините. Жените многу почесто пријавувале лични фактори како пад на расположението, исцрпеност или болка при сексуален однос. Мажите, пак, причината главно ја лоцирале надвор од себе, наведувајќи дека партнерката била преуморна или немала желба, додека често посочувале и пречки поврзани со обврските околу децата.

Клучниот увид на авторите се однесува на психолошкиот механизам: влијанието на апстиненцијата врз квалитетот на односот зависи од тоа кој се смета за одговорен. Кај двата пола сексуалното задоволство драматично опаѓало кога вината за изостанокот на однос му се припишувала директно на партнерот. Спротивно на тоа, кога паузата се доживувала како резултат на заеднички надворешни околности, како густ распоред или недостаток на прилика, квалитетот на врската останувал стабилен.

Само кај мажите било забележано дека општото задоволство од врската паѓа кога самите не биле расположени за однос. Овие податоци јасно покажуваат дека фреквенцијата на интимност не е единствено мерило за здрав однос. Претворањето на природните животни фази во чувство на отфрленост и заемни прекори прави значително поголема штета отколку самиот календарски период без секс.