Белите наслаги на дното од електричниот бокал, трагите од исушени капки на мијалникот и каменецот што упорно се враќа се добро познати на речиси секое домаќинство. Пред да купите уште едно средство за чистење, проверете што веќе имате во кујната. Лимонтус за каменец е едноставно и евтино решение, бидејќи лимонската киселина ефикасно ги раствора минералните наслаги.
Сепак, лимонтусот не е универзално средство за секоја површина. Важно е каде го користите, во која количина и што препорачува производителот на уредот. Ако се користи погрешно, наместо да помогне, може да ја оштети површината.
Детергентот за садови не е наменет за растворање каменец, па упорното триење во електричникот бокал често не дава резултат. Лимонтусот може значително да ја олесни работата, под услов производителот да ја дозволува неговата употреба. Бокалот се полни со вода до нивото што ги покрива наслагите, без да се надмине ознаката за максимална количина, а количината на лимонтус и температурата на водата се прилагодуваат според упатството.
Не треба да се потпирате на мерката „две кесички“, бидејќи пакувањата немаат секогаш иста грамажа. По чистењето растворот се истура, а внатрешноста темелно се плакне. Потоа се зовриена чиста вода и се истура пред котлето повторно да се користи за пијалаци.
Каменецот се собира и во машината за садови, особено во домаќинствата со тврда вода. Сепак, кесичката лимонтус не треба автоматски да се става во преградата за таблета и машината да се вклучи со садовите внатре. Најпрвин треба да се провери дали производителот дозволува чистење со лимонска киселина, а ако дозволува, постапката се изведува без садови, без други средства и според препорачаната количина и програма.
Лимонтусот притоа не го заменува редовното чистење на филтерот, отстранувањето на остатоците од храна и правилното подесување на машината според тврдоста на водата. Трагите од вода и каменец особено се забележуваат и на мијалниците од нерѓосувачки челик. Ако упатството за одржување дозволува кисели средства, тие може да се исчистат со благ раствор од лимонтус, кој се нанесува со мека крпа или сунѓер, а потоа површината добро се плакне и се брише со сува крпа.
Токму сушењето по миењето помага да останат помалку траги од капки. Нема потреба лимонтусот да се меша со сода бикарбона и лимонов сок, бидејќи пенењето не е доказ дека смесата подобро чисти, а содата делумно ја неутрализира киселината што делува на каменецот. Масните наслаги прво се чистат со соодветен детергент, се плакнат, па дури потоа посебно се третира каменецот.
Лимонската киселина не е добар избор за мермер, варовник и други површини чувствителни на киселини, а внимание е потребно и кај одредени метали, заштитни премази и декоративни завршни слоеви. Може да помогне кај површинските траги од ‘рѓа, но нема да го поправи оштетениот метал ниту да ја запре причината за корозијата. Лимонтусот никогаш не смее да се меша со белило или други средства што содржат хлор, бидејќи може да се ослободат опасни гасови.
